Дил дар он ёр диловез овехт

دل در آن یار دلاویز آویخت

Фитна инаст ки он ёр ангехт

فتنه اینست که آن یار انگیخت

Дилу дайн ва майу аҳду қӯт

دل و دین و می و عهد و قوت

Рахт бар сар ба яке пой гурехт

رخت بر سر به یکی پای گریخت

Дили ман боз намеёбад сабр

دل من باز نمی‌یابد صبر

Ҳамаи офоқ ба ғарболи ту бехат

همه آفاق به غربال تو بیخت

Вар намеёбад он силсилаи мӯӣ

ور نمی‌یابد آن سلسله موی

Кори ҷонам ба яке мӯӣ овехт

کار جانم به یکی موی آویخت

Дил ба сӯй дил бирафтам бар дараш

دل به سوی دل برفتم بر درش

Чашмам аз ашки басӣ чашм овехт

چشمم از اشک بسی چشم آویخت

Ёри глрх чу маро бор надорад

یار گلرخ چو مرا بار ندارد

Гули умрами ҳама аз пой бирехт

گل عمرم همه از پای بریخت

Хониш
ғзл шморҳ 17 — ъндлӣб