эй ба дидаи дареғи хок дарат

ای به دیدهٔ دریغ خاک درت

Ҳамаи савганди ман ба ҷону сарат

همه سوگند من به جان و سرت

Гӯшро миннатаст бар ҳамаи тан

گوش را منتست بر همه تن

Аз паии он ҳадис чун шукрат

از پی آن حدیث چون شکرت

Ашк чун симу рух чу зар кардам

اشک چون سیم و رخ چو زر کردم

Аз барои нисори раҳгузарат

از برای نثار رهگذرت

Моя кимиёст хок дарат

مایهٔ کیمیاست خاک درت

Кӣ даройад ба чашми симу зарат

کی درآید به چشم سیم و زرت

Дил бе раҳми ту раҳим шавад

دل بی‌رحم تو رحیم شود

Гар зи ҳол дилам шавад хабарат

گر ز حال دلم شود خبرت

Хониш
ғзл шморҳ 18 — ъндлӣб