Шарми дори охири ҷафо чандин макун
شرم دار آخر جفا چندین مکن
Қасди озори ман мискин макун
قصد آزار من مسکین مکن
Пое аз ғам дар рикоб оварда ам
پایی از غم در رکاب آوردهام
Беш аз ин асби ҷафоро зин макун
بیش از این اسب جفا را زین مکن
Дар ғами моҳи гиребонати маро
در غم ماه گریبانت مرا
Ҳар шабии домани пар аз парвин макун
هر شبی دامن پر از پروین مکن
Чанд гӯйии бор дигар ме кунам
چند گویی بار دیگر میکنم
Ҳарчӣ хоҳӣ кун валикин ин макун
هرچه خواهی کن ولیکن این مکن
Бӯса Эй хоҳам тамаъ дар ҷон кунӣ
بوسهای خواهم طمع در جان کنی
Нақд кардам гир , ҳон ва ҳин макун
نقد کردم گیر، هان و هین مکن
Чун сабки рӯҳии гарон кобӣн мабош
چون سبکروحی گران کابین مباش
Ҷони ширини ноз ноширин макун
جان شیرین ناز ناشیرین مکن
Ишқро гӯйии фалонро хӯн бирез
عشق را گویی فلان را خون بریز
Ишқро хӯни рехтан талқин макун
عشق را خون ریختن تلقین مکن
эй писари иди турои қурбон басӣ аст
ای پسر عید ترا قربان بسی است
Анвариро аз миён таъйин макун
انوری را از میان تعیین مکن