Эмини зи оризи ту ин хати сиёҳи ту

ایمن ز عارض تو این خط سیاه تو

Гӯйӣ ки ба рӯм омад аз занги сипоҳи ту

گویی که به روم آمد از زنگ سپاهِ تو

Бар ғабғаб чун симат аз хати сияҳи гӯйӣ

بر غبغبِ چون سیمت از خطِ سیه گویی

Машкаст трозндаҳ бар турраи моҳи ту

مشک است طرازنده بر طرهٔ ماه تو

То абри туро дидам бар гирди маи равшан

تا ابرِ تو را دیدم بر گردِ مهِ روشن

Чун раъди ҳамеи нолам ҳар лаҳзаи зи моҳи ту

چون رعد همی نالم هر لحظه ز ماهِ تو