Чу кард хаймаи ҳасанати таноби хеши макин

چو کرد خیمهٔ حسنت طناب خویش مکین

Хурӯши умри баромади зи осмону замин

خروش عمر برآمد ز آسمان و زمین

Ҷаҳонёни ҳама вола шуданд ва ме гуфтанд

جهانیان همه واله شدند و می‌گفتند

Яке ки : кӯи тану ҷон ? ва яке ки : кӯи дилу дайн ?

یکی که: کو تن و جان؟ و یکی که: کو دل و دین؟

Шигифт мондам дар боргоҳи давлати ту

شگفت ماندم در بارگاه دولت تو

Аз онкӣ дидам аз ин дидаи ҳақиқати байн

از آنکه دیدم از این دیدهٔ حقیقت‌بین

Равоқи ҳуҷраи дили сохт самти баҳри ту бахт

رواق حجرهٔ دل ساخت سمت بهر تو بخت

Барроқи равза ҷон кард ақли баҳри ту зин

براق روضهٔ جان کرد عقل بهر تو زین

Савол кардам дӯш аз хаёли булъаҷабат

سؤال کردم دوش از خیال بوالعجبت

Ки аз чаҳ ҳила шавам зон ду лаъли шкрчин

که از چه حیله شوم زان دو لعل شکرچین

Чу ёфт мӯии ту дар кӯии дилбарии имкон

چو یافت موی تو در کوی دلبری امکان

Чу ёфт рӯй ту дар роҳи ошиқии тамкин

چو یافت روی تو در راه عاشقی تمکین

зи ҷазаъи ҳосил дар ҳол шуд равони пайдо

ز جزع حاصل در حال شد روان پیدا

Ба ҷодӯони ҳазин ва ба сокинони ҳазин

به جادوان حزین و به ساکنان حزین

Яке ба ҳила ҳаме гуфт Мӯсо омад ҳон

یکی به حیله همی گفت موسی آمد هان

Яке ба Марв ҳаме гуфт исо омад ҳин

یکی به مرو همی گفت عیسی آمد هین