Рӯй ту ороми дилҳо май барад

روی تو آرام دلها می‌برد

Зулфи ту зинҳор ҷонҳо ме хӯрд

زلف تو زنهار جانها می‌خورد

То баромади фитнаи зулфу рахт

تا برآمد فتنهٔ زلف و رخت

Офиятро кас ба кас ме нашимурд

عافیت را کس به کس می‌نشمرد

Манеҳӣ ишқ ба дасти рангу буи

منهی عشق به دست رنگ و بوی

Рози дилҳоро ба дарҳо май барад

راز دلها را به درها می‌برد

Вақт бошад бар сари бозори ишқ

وقت باشد بر سر بازار عشق

Каз ту як ғами дил ба сад ҷон май хирад

کز تو یک غم دل به صد جان می‌خرد

Бар сари кӯии ғамат чун даври чарх

بر سر کوی غمت چون دور چرخ

Пои каси ҷуз бар сар худ насупурд

پای کس جز بر سر خود نسپرد

Ҳаст дил дар пардаи васли лабат

هست دل در پردهٔ وصل لبت

Лоҷарами зулфи ту пардааш май дард

لاجرم زلف تو پرده‌اش می‌درد

Пой дар васл лабат натавон ниҳод

پای در وصل لبت نتوان نهاد

То сари зулфи ту дар сари новирд

تا سر زلف تو در سر ناورد

Гӯямат васлии марои гӯйӣ ки сабр

گویمت وصلی مرا گویی که صبر

То дилами онро тариқӣ бингарад

تا دلم آن را طریقی بنگرد

Ҷумла дар андешасозӣ кори васл

جمله در اندیشه سازی کار وصل

То ту бндишӣ ҷаҳон ме бугзарад

تا تو بندیشی جهان می‌بگذرد

Ваъдаро бар дар мазан чандин ба узр

وعده را بر در مزن چندین به عذر

Зиндагониро нигар чун май барад

زندگانی را نگر چون می‌برد

Гӯйӣ аз ман бигузарон эй анварӣ

گویی از من بگذران ای انوری

Чун кунам ? менагзарад ме нагзарад

چون کنم؟ می‌نگذرد می‌نگذرد