эй ҷавонмардӣ ки ҳаргизи чархи пер
ای جوانمردی که هرگز چرخ پیر
Гоми ҳукми ало ба комат барнадошт
گام حکم الا به کامت برنداشت
Аз кифоят ончӣ дорад табъи ту
از کفایت آنچه دارد طبع تو
Хотири луқмон ва Искандар надошт
خاطر لقمان و اسکندر نداشت
Дӯстӣ дорам ки дар рӯй замин
دوستی دارم که در روی زمین
Каси азу дар ҳасан некӯтар надошт
کس ازو در حسن نیکوتر نداشت
Борҳо мегуфт к-эйам назд ту
بارها میگفت کایم نزد تو
Ин сухан аз ваии дилам бовар надошт
این سخن از وی دلم باور نداشت
Ин замон омад валикини камтарин
این زمان آمد ولیکن کمترین
Дар ҳамаи кӣсаи тсўиӣ зар надошт
در همه کیسه طسویی زر نداشت
Гӯштӣу нақлу нон тартиб кард
گوشتی و نقل و نان ترتیب کرد
Лек ваҷҳи бода аҳмар надошт
لیک وجه بادهٔ احمر نداشت
Бода ноБам фирист эй онкии даҳр
بادهٔ نابم فرست ای آنکه دهر
Дар саховат чун туе дигар надошт
در سخاوت چون تویی دیگر نداشت
Вари надорӣ аз каси дигари бихар
ور نداری از کس دیگر بخر
Вена мисл бархон ки ҷҳӣ хар надошт
وین مثل برخوان که جحی خر نداشت