Макрами муфассали сдидолдини сипеҳри сарварӣ

مکرم مفصل سدیدالدین سپهر سروری

эй кафати боғи амлро беҳтарини Урдӣбиҳишт

ای کفت باغ امل را بهترین اردیبهشت

Ончунон афзӯни з рӯй мартабати зи абнои аср

آنچنان افزون ز روی مرتبت ز ابنای عصر

КоФтоб аз моҳу чарх аз хоку каъба аз кунишат

کافتاب از ماه و چرخ از خاک و کعبه از کنشت

Дасти қудрати сӯрати одам ҳаме кардӣ нигор

دست قدرت صورت آدم همی کردی نگار

Зикри иқболи ту бар авроқи гардун май набшат

ذکر اقبال تو بر اوراق گردون می‌نبشت

На ки худ одам ба зикри ту тақарруб ме намӯд

نه که خود آدم به ذکر تو تقرب می‌نمود

Чун сувари бахши ҳиўлии хоки одам май сиришт

چون صور بخش هیولی خاک آدم می‌سرشت

Срўрои вақти зарурати хосса чун ман банда ро

سرورا وقت ضرورت خاصه چون من بنده را

Бурдани ҳоҷат ба наздаш чун карямон нест зишт

بردن حاجت به نزدش چون کریمان نیست زشت

Чун надорам ончӣ бо қоруни фурушад дар замин

چون ندارم آنچه با قارون فروشد در زمین

Дар дилам онаст конрои қибла кардани зарди ҳашт

در دلم آنست کانرا قبله کردن زرد هشت

Дар чунин вақте маро чун бандаи амри туам

در چنین وقتی مرا چون بندهٔ امر توام

Аз кафи родат ки ӯ ҷузи тухм озодӣ накишт

از کف رادت که او جز تخم آزادی نکشت

Гар набошад ончии асмъилро зу бади халос

گر نباشد آنچه اسمعیل را زو بد خلاص

Зон бнгризм ки одамро бурун кард аз биҳишт

زان بنگریزم که آدم را برون کرد از بهشت