Хсрўои гавҳари санои туро

خسروا گوهر ثنای ترا

Ҷуз ба алмос ақл натавон сифт

جز به الماس عقل نتوان سفت

Дай чу хуршед дар ҳиҷоби ғуруб

دی چو خورشید در حجاب غروب

Рӯй аз шарми рои ту бнҳФт

روی از شرم رای تو بنهفت

Байтӣ аз гуфта боз ме гуфтам

بیتی از گفته باز می‌گفتم

Рои олӣ бар имтиҳон ошуфт

رای عالی بر امتحان آشفت

Гардӣ ар ақл дошт саҳни димоғ

گردی ار عقل داشت صحن دماغ

Ҷон ба ҷоруби ҳайбат ту бирафт

جان به جاروب هیبت تو برفت

Нутқами андари ҳиҷоб шарм бимонад

نطقم اندر حجاب شرم بماند

Хуррами андари хилоф аҷз бихуфт

خرم اندر خلاف عجز بخفت

Ҳайратам бар бдиҳаҳи хори ниҳод

حیرتم بر بدیهه خار نهاد

То ба боғи бдиҳаҳ гул нашикуфт

تا به باغ بدیهه گل نشکفت

Узри мастии мгир ва бе хурдӣ

عذر مستی مگیر و بی‌خردی

Ошкораст ин сухан на наҳуфт

آشکارست این سخن نه نهفت

Худ ту инсоф ман бидиҳ чу манӣ

خود تو انصاف من بده چو منی

Чун туеро сано тавонад гуфт ?

چون تویی را ثنا تواند گفت؟

Ақл алҳақ аз он шриФтрст

عقل الحق از آن شریفترست

Ки шавад бо димоғи мисатони ҷуфт

که شود با دماغ مستان جفت