эй худовандӣ ки ҳар каз хизматат гардан кашид

ای خداوندی که هر کز خدمتت گردن کشید

Аз раҳи ҷунбиши фалак дар гарданаши афканди Фх

از ره جنبش فلک در گردنش افکند فخ

Ҳам накӯи хоҳонатро доим ба рӯй ту нишот

هم نکو خواهانت را دایم به روی تو نشاط

Ҳам бдондишонтро доим ба . . . Ман занах

هم بداندیشانت را دایم به ... من زنخ

Соҳати офоқро акнӯн ки фарроши сипеҳр

ساحت آفاق را اکنون که فراش سپهر

Аз ҳзирон садра густарду тамӯзу оби ях

از حزیران صدره گسترد و تموز و آب یخ

Бар сипеҳри аввал аз таъсии нури офтоб

بر سپهر اول از تاثیر نور آفتاب

Ҳадати хуй аз изори ма фурӯ шавед всх

حدت خوی از عذار مه فرو شوید وسخ

Миўҳои сари дркшнд аз шиддати гармо ба шох

میوها سر درکشند از شدت گرما به شاخ

Моҳёни беруни Фтнд аз ҷӯшаши дарё ба шх

ماهیان بیرون فتند از جوشش دریا به شخ

Ваҳшро гардад забон дар ком чун пушти кашф

وحش را گردد زبان در کام چون پشت کشف

Тайрро гардад нафас дар ҳалқ чун пои малах

طیر را گردد نفس در حلق چون پای ملخ

Дар чунин гармои зи бахтами ҳеҷ сардии не ки нест

در چنین گرما ز بختم هیچ سردی نی که نیست

Ҷузи яке кон нисбатӣ дорад ба ман яъне ки ях

جز یکی کان نسبتی دارد به من یعنی که یخ