Ба худоӣ ки аз шаби тира

به خدایی که از شب تیره

Рӯзи равшани ҳамеи падеди орад

روز روشن همی پدید آرد

Беқалам бар бисоти оинаи фом

بی‌قلم بر بساط آینه فام

Сӯрат офтоб бинагорад

صورت آفتاب بنگارد

Каз ғамати анварии зи оташи дил

کز غمت انوری ز آتش دل

Оби ҳасрати зи дида май борад

آب حسرت ز دیده می‌بارد