Ба худоӣ ки кӯҳу дарё ро

به خدایی که کوه و دریا را

Хозин дару лаъл рахшон кард

خازن در و لعل رخشان کرد

Ки ман аз дарди фурқати лаби ту

که من از درد فرقت لب تو

Он кашид м ки шарҳ натавон кард

آن کشید م که شرح نتوان کرد