эй худовандӣ ки бар даргоҳи ҷоҳати бандаи вор
ای خداوندی که بر درگاه جاهت بندهوار
Чарху анҷуми солҳо аҷрӣу ротб хӯрда анд
چرخ و انجم سالها اجری و راتب خوردهاند
Бандаро фахруззамони асҳқу чандини каси ҷуз ӯ
بنده را فخرالزمان اسحق و چندین کس جز او
Тоза аз анъоми ту чизе ҳикоят карда анд
تازه از انعام تو چیزی حکایت کردهاند
Гар дурустаст ин сухан маълум кун то он барот
گر درستست این سخن معلوم کن تا آن برات
Худ ки оварадаст ва кӣ борӣ ба ман новарда анд
خود که آوردست و کی باری به من ناوردهاند