Гар худованди ъсмҳолдин ро
گر خداوند عصمةالدین را
Ориза ранҷа дошт рӯзӣ чанд
عارضه رنجه داشت روزی چند
Он бидон аз бади ситораи наҳс
آن بدان از بد ستارهٔ نحس
ё ҷафои сипеҳри бади пайванд
یا جفای سپهر بد پیوند
Давлатӣ дошт бас ба ғояти тез
دولتی داشت بس به غایت تیز
Чун қазои қодир ва чу чархи баланд
چون قضا قادر و چو چرخ بلند
Бахти бедор меҳрбонаш гуфт
بخت بیدار مهربانش گفت
Ки буд дар камоли бими газанд
که بود در کمال بیم گزند
Дафъи чашми бади ҷаҳонӣ ро
دفع چشم بد جهانی را
Ҳамчунин нарми нарму хндохнд
همچنین نرم نرم و خنداخند
Дошт аз рӯй маслиҳати ду се рӯз
داشت از روی مصلحت دو سه روز
Дил ӯро ки шоди боди нижанд
دل او را که شاد باد نژند
Вари ту кФортӣ наҳй онро
ور تو کفارتی نهی آنرا
Ман набошам бидон сухан хурсанд
من نباشم بدان سخن خرسند
Кодмизодаҳ эй ки бегунаҳ аст
کادمیزادهای که بیگنه است
Кӣ ба куффори тести ҳоҷатманд
کی به کفار تست حاجتمند
Вонкаҳ маъсӯм ҳаст дасти гуноҳ
وانکه معصوم هست دست گناه
Пой ӯро наёрад андари банд
پای او را نیارد اندر بند
Маъсиятро ба олами исмат
معصیت را به عالم عصمت
Ваҳми ҳам дрнёўрд ба каманд
وهم هم درنیاورد به کمند
Пас чаҳ куффорати ин чаҳ куфр буд
پس چه کفارت این چه کفر بود
ё чаҳ беҳуда бошаду тарфанд
یا چه بیهوده باشد و ترفند
Лафзи куффорат эй салими алқлб
لفظ کفارت ای سلیم القلب
Бипазир аз ман мусулмони панд
بپذیر از من مسلمان پند
Ҳеҷ маъсӯмро чу напасандӣ
هیچ معصوم را چو نپسندی
Исмати сарфро макун ба писанд
عصمت صرف را مکن به پسند
эй зи обоءу ИМАоти вуҷӯд
ای ز آباء و امهات وجود
Чун ту ҳаргиз назода як фарзанд
چون تو هرگز نزاده یک فرزند
Ба худоӣ ки нест монандаш
به خدایی که نیست مانندش
Гарчи мустағнӣам аз ин савганд
گرچه مستغنیم از این سوگند
Ки зи инсофи рӯзгори имрӯз
که ز انصاف روزگار امروز
Ҳама чизят ҳаст ҷуз монанд
همه چیزیت هست جز مانند
Вонкаҳ дар арзгоҳи куну фасод
وانکه در عرضگاه کون و فساد
Чархро нест ҳеҷ хешованд
چرخ را نیست هیچ خویشاوند
Назми парвини надоди корӣ ро
نظم پروین نداد کاری را
То ба шакл бенот напароканд
تا به شکل بنات نپراکند
Гар нигории нигошт боз бишуст
گر نگاری نگاشت باز بشست
Вари ниҳолии нишонди бози бикунад
ور نهالی نشاند باز بکند
Борӣ аз тӯбои ту тӯбои лак
باری از طوبی تو طوبی لک
Солҳо рафт ва бар гулӣ нафиканд
سالها رفت و بر گلی نفکند
Рӯзгорат ҷигар нахоҳад дод
روزگارت جگر نخواهد داد
Хасми гӯи рӯзу шаби ҷигар май ринд
خصم گو روز و شب جگر میرند
Гар кушояди замонаи вари бандад
گر گشاید زمانه ور بندد
Дил ба ҷуз дар худоӣ ҳеҷ мабанд
دل به جز در خدای هیچ مبند
Пояти андар рикоб таъйидаст
پایت اندر رکاب تاییدست
ДрнитФӣ аз ин сиёҳу саманд
درنیتفی از این سیاه و سمند
Ту ки дар ҳифзи эзадӣ чаҳ кунӣ
تو که در حفظ ایزدی چه کنی
Ҳрзу тъўиз аҳл ҷанду Хуҷанд
حرز و تعویذ اهل جند و خجند
Ҳарфу савт ар қазо бигардонад
حرف و صوت ار قضا بگرداند
Марҳабо занаду ҳбзои познд
مرحبا زند و حبذا پازند
Аз ки кард оташи ҳаводиси давр
از که کرد آتش حوادث دور
Дар сарои сипанҷи дӯди сапанд
در سرای سپنج دود سپند
То ки дар нтъи даҳр дар бозӣаст
تا که در نطع دهر در بازیست
Рухи баҳрому асби мори Исфанд
رخ بهرام و اسب مار اسفند
Боди фарзини ъзу умрат ро
باد فرزین عز و عمرت را
Аз пиёдаи давоми фарзини банд
از پیاده دوام فرزین بند
Шахсу дайнати вадиати эзад
شخص و دینت ودیعت ایزد
Бениёз аз табибу донишманд
بینیاز از طبیب و دانشمند
Адади солҳои муддати ту
عدد سالهای مدت تو
Ҳамчуи таърихи панҷсаду чл ва анд
همچو تاریخ پانصد و چل و اند