Дӯстӣ дар смр китобӣ дошт

دوستی در سمر کتابی داشت

Як ду сафҳа ба пеш ман бархонад

یک دو صفحه به پیش من برخواند

Ки фалони шахс дар фалони таърих

که فلان شخص در فلان تاریخ

Ба яке байти бадарае бФшонд

به یکی بیت بدره‌ای بفشاند

Ваон дигар Подшаҳ ба як нукта

وان دگر پادشه به یک نکته

Олимиро фарози тахти нишонд

عالمی را فراز تخت نشاند

Гуфтам эй дӯсти нрҳотсти ин

گفتم ای دوست نرهاتست این

Ин сухан бар забон нишоед ронад

این سخن بر زبان نشاید راند

Охири ин қавм одён буданд

آخر این قوم عادیان بودند

Ки худ аз наслашон касе бинмоанд

که خود از نسلشان کسی بنماند