Бофалаки дай ниёзмандӣ гуфт

بافلک دی نیازمندی گفت

Чун миннатгар ниёзманд кунанд

چون منت گر نیازمند کنند

Зон ситамҳо ки гардиш ту кунад

زان ستمها که گردش تو کند

Тўчаҳи гӯйӣ ки боту чанд кунанд

توچه گویی که باتو چند کنند

Охири ин ахтарон бе маънӣат

آخر این اختران بی معنیت

Чанд бахт мронжнд кунанд

چند بخت مرانژند کنند

Бесабаб ҳар замон чу пояи хеш

بی سبب هر زمان چو پایهٔ خویش

Пояи тоқатам баланд кунанд

پایهٔ طاقتم بلند کنند

Ба зимистонгар оташӣ ёбам

به زمستان گر آتشی یابم

Ҳафт узвам бирав сапанд кунанд

هفت عضوم برو سپند کنند

Ҳалқаи ҷайби куҳна дар ҳалқам

حلقهٔ جیب کهنه در حلقم

Ҳар замони ҳалқа каманд кунанд

هر زمان حلقهٔ کمند کنند

Олимӣ нописанд аҳволанд

عالمی ناپسند احوالند

То кӣ аҳвол нописанд кунанд

تا کی احوال ناپسند کنند

Дар эҳсон чаро бнгшоинд

در احسان چرا بنگشایند

Чора чанд мустаманд кунанд

چارهٔ چند مستمند کنند

Фалакаш гуфт брбрўт маханд

فلکش گفت بربروت مخند

Ки ҷаҳонят решханд кунанд

که جهانیت ریشخند کنند

Дар эҳсон бигӯ ки бигушоед

در احسان بگو که بگشاید

Бўолҳснро чу таҳта банд кунанд

بوالحسن را چو تخته‌بند کنند

Мо дар онем то қазоу қадар

ما در آنیم تا قضا و قدر

Заҳри он фитнаи боз қанд кунанд

زهر آن فتنه باز قند کنند

Ки ба мӯе фалак биёвезад

که به مویی فلک بیاویزد

Гар ба мӯе бирав газанд кунанд

گر به مویی برو گزند کنند