Ҳикоятаст ба фазл истимоъ фармойанд

حکایت است به فضل استماع فرمایند

Ба шарт онкӣ нагиранд аз ин сухани озор

به شرط آنکه نگیرند از این سخن آزار

Ба рӯзгори млкшаҳи ъробиии хҷи кӯл

به روزگار مَلِکشه عرابیی خج کول

Магар ба боргаҳаш рафт аз қазои гуҳи бор

مگر به بارگهش رفت از قضا گهِ بار

Савол кард ки имсоли азм ҳаҷ дорам

سؤال کرد که امسال عزم حج دارم

Маро агар бидиҳад подшоҳи сад динор

مرا اگر بدهد پادشاه صد دینار

Чу ҳалқа дар каъба бигирам аз сари сидқ

چو حلقهٔ در کعبه بگیرم از سرِ صدق

Барои давлату умраш дуо кунам бисёр

برای دولت و عمرش دعا کنم بسیار

Чу Подшаҳ бишунид ин сухан ба хозин гуфт

چو پادشه بشنید این سخن، به خازن گفت

Ки ончии хост ъробӣ бирав дучандони ор

که آنچه خواست عَرابی برو دوچندان آر

Бирафт хозин ва овараду пеш шаҳ биниҳод

برفت خازن و آورد و پیشِ شه بنهاد

Ба лутф гуфт шаҳ ӯро ки Сайид ин бурдор

به لطف گفت شه او را که سید این بردار

Сипоси дор ва бидон кин дивист динораст

سپاس دار و بدان کاین دویست دینار است

Садаст зоди туроу кроӣу пой афзор

صد است زاد تو را و کرای و پای‌افزار

Сад дигар ба хамӯшона май даҳуми ришват

صدِ دگر به خموشانه می‌دهم رشوت

На баҳри ман з барои худоиро зинҳор

نه بهر من ز برای خدای را زنهار

Ки чун ба каъбаи рисии ҳеҷ ёд ман накунӣ

که چون به کعبه رسی هیچ یاد من نکنی

Ки аз вакили дарбад табоҳ гардад кор

که از وکیل در بد تباه گردد کار