Дарин ду рӯзаи таваққуф ки бӯ ки худ набӯд

درین دو روزه توقف که بو که خود نبود

Дарин мақоми фусӯс ва дарин сарои фиреб

درین مقام فسوس و درین سرای فریب

Чаро қабул кунам аз каси онкии оқибаташ

چرا قبول کنم از کس آنکه عاقبتش

зи халқ сарзанишам бошад аз худои ътиб

ز خلق سرزنشم باشد از خدای عتیب

Марои худои таъолии зи Осиёи фароз

مرا خدای تعالی ز آسیای فراز

Ки ақли ҳосил онро наёвард ба ҳсиб

که عقل حاصل آنرا نیاورد به حسیب

Чу медиҳад ҳамаи чизе ба қадари ҳоҷати ман

چو می‌دهد همه چیزی به قدر حاجت من

Чунон ки бе хабари себи моҳи ранг ба себ

چنان که بی‌خبر سیب ماه رنگ به سیب

зи баҳри ҳифзи ҳаёти ончӣ боядам зи кафоф

ز بهر حفظ حیات آنچه بایدم ز کفاف

зи баҳри касби камоли ончӣ боядам зи ктиб

ز بهر کسب کمال آنچه بایدم ز کتیب

Ҳазор сол агар умри ман буд ба мисл

هزار سال اگر عمر من بود به مثل

Маро ниёз наёяд ба Осиёи нишеб

مرا نیاز نیاید به آسیای نشیب

Ду неъматаст марои кони мулӯкро набӯд

دو نعمتست مرا کان ملوک را نبود

Ба рӯзи роҳати шукр ва ба рӯзи ранҷи шикеб

به روز راحت شکر و به روز رنج شکیب