эй бас ки ҷаҳони ҷбаҳи дарвеши гирифта

ای بس که جهان جبهٔ درویش گرفته

Аз фазла занбӯр бирав дӯхтаам ҷайб

از فضلهٔ زنبور برو دوخته‌ام جیب

Вокнўни ҳамаи шаби мунтазирам то бФрўзнд

واکنون همه شب منتظرم تا بفروزند

Шамъӣ ки ба ҳар хонаи чароғӣ наад аз ғайб

شمعی که به هر خانه چراغی نهد از غیب

Он рӯзи фалакро чу дар он шукр нагуфтам

آن روز فلک را چو در آن شکر نگفتم

Имрӯзи дарин зишт буд гар кунамаш айб

امروز درین زشت بود گر کنمش عیب