Анварии баҳри қабули омма чанд аз нанги шеър

انوری بهر قبول عامه چند از ننگ شعر

Роҳи ҳикмати рӯи қабули оммаи гӯ ҳаргиз мабош

راه حکمت رو قبول عامه گو هرگز مباش

Рафт ҳангоми ғазали гуфтан дигар сардӣ макун

رفت هنگام غزل گفتن دگر سردی مکن

Ровӣонро гармии ҳангомаи гӯ ҳаргиз мабош

راویان را گرمی هنگامه گو هرگز مباش

Тоҷи ҳикмат бо либос офият бошад бапуш

تاج حکمت با لباس عافیت باشد بپوش

Ҷон чу комил шуд тарози ҷомаи гӯ ҳаргиз мабош

جان چو کامل شد طراز جامه گو هرگز مباش

Дар камоли буъалии нуқсони Фирдавсии нигар

در کمال بوعلی نقصان فردوسی نگر

Ҳар куҷо омад шифои шаҳномаи гӯ ҳаргиз мабош

هر کجا آمد شفا شهنامه گو هرگز مباش

То кӣ аз ташбеҳи теғу хомаи хомӣ боядат

تا کی از تشبیه تیغ و خامه خامی بایدت

Тири баҳромии ту теғу хомаи гӯ ҳаргиз мабош

تیر بهرامی تو تیغ و خامه گو هرگز مباش

Орзӯи худ ком зодасту қаноати хуши маниш

آرزو خود کام زادست و قناعت خوش منش

Бод ӯ шӯи ком аз худкомаи гӯ ҳаргиз мабош

باد او شو کام از خودکامه گو هرگز مباش