эй шуҷоъӣ каз ту баддил тар надидам дар ҷаҳон

ای شجاعی کز تو بددل‌تر ندیدم در جهان

Тират аз таркиш бурун ноед магар аз бими хеш

تیرت از ترکش برون ناید مگر از بیم خویش

Гар ба иқлӣмӣ дигар тирии з таркиш баркашанд

گر به اقلیمی دگر تیری ز ترکش برکشند

Хуфтаи гардӣ чун камон аз бим дар иқлӣми хеш

خفته گردی چون کمان از بیم در اقلیم خویش

Он баради зари турои кӯ аз ту зар берун кунад

آن برد زر ترا کو از تو زر بیرون کند

Ваон хӯрд сими трокў дар ту резади сими хеш

وان خورد سیم تراکو در تو ریزد سیم خویش