Ҳеҷ донеи аршдолдин каз кафу табъи ту дӯш

هیچ دانی ارشدالدین کز کف و طبع تو دوش

Ман чаҳ шарбатҳои оби зиндагонӣ хӯрда ам

من چه شربتهای آب زندگانی خورده‌ام

Он надонам то ту чун парвардае он қитъа ро

آن ندانم تا تو چون پرورده‌ای آن قطعه را

Ин ҳаме донам ки ман зон қитъаи ҷон парварда ам

این همی دانم که من زان قطعه جان پرورده‌ام

Гарчи имонам бидон хотир қавӣ бӯдааст ва ҳаст

گرچه ایمانم بدان خاطر قوی بوده است و هست

Ростӣ ба дӯши ӣмонӣ дигар оварда ам

راستی به دوش ایمانی دگر آورده‌ام

То ту таъйин кардае яъне ки шеъри тести шеър

تا تو تعیین کرده‌ای یعنی که شعر تست شعر

Порае бар гуфта худ эътимодӣ карда ам

پاره‌ای بر گفتهٔ خود اعتمادی کرده‌ام

Номи ман густарда шуд якборагӣ аз назми ту

نام من گسترده شد یکبارگی از نظم تو

эй мазид оварда бар номӣ ки ман густарда ам

ای مزید آورده بر نامی که من گسترده‌ام