Чун ман ба раҳи сухан фароз оем
چون من به ره سخن فراز آیم
Хоҳам ки қасидае бёроим
خواهم که قصیدهای بیارایم
Эзад донад ки ҷони мискин ро
ایزد داند که جان مسکین را
То чанд ъно ва ранҷ фармоем
تا چند عنا و رنج فرمایم
Сад бор ба уқда дар шавам то ман
صد بار به عقده در شوم تا من
Аз ӯҳдаи як сухан бурун оем
از عهدهٔ یک سخن برون آیم