Ҳаст дар дидаи ман хубтар аз рӯй сипед

هست در دیدهٔ من خوب‌تر از روی سپید

Рӯй ҳарфӣ ки ба нӯк қаламат гашта сиёҳ

روی حرفی که به نوک قلمت گشته سیاه

Азми ман банда чунонаст ки то охири умр

عزم من بنده چنانست که تا آخر عمر

Дорам аз баҳри шарафи хати шарифи ту нигоҳ

دارم از بهر شرف خط شریف تو نگاه