Онкӣ бар султони гардуни нур райш ғолибаст

آنکه بر سلطان گردون نور رایش غالبست

Подшоҳи оли ёсини маҷди дайни бўтолбст

پادشاه آل یاسین مجد دین بوطالبست

Осмони ҳиммати худовандӣ ки ҳамчун осмон

آسمان همت خداوندی که همچون آسمان

Ҳимматаш бар тӯлу арз офариниш ғолибаст

همتش بر طول و عرض آفرینش غالبست

Онкӣ ӯ то дар сарой офариниш омадаст

آنکه او تا در سرای آفرینش آمدست

Танги айшӣ аз сарой офариниш ғоибаст

تنگ عیشی از سرای آفرینش غایبست

Баҳр дар мавҷи шбонрўзии дилашро зери даст

بحر در موج شبانروزی دلش را زیر دست

Абр дар борони наврӯзии кафшро нойибаст

ابر در باران نوروزی کفش را نایبست

Ози муҳтоҷон чу калакаш дар масир омад бсухт

آز محتاجان چو کلکش در مسیر آمد بسوخت

Ози гӯйии деву калак ӯ шаҳоб соқибаст

آز گویی دیو و کلک او شهاب ثاقبست

Дай ҳаме гуфтам ки аз девони рои соибаш

دی همی گفتم که از دیوان رای صائبش

Офтобу моҳро ҳар рӯзии нурии ротбст

آفتاب و ماه را هر روزی نوری راتبست

Осмони гуфто чаҳ май гӯйӣ ки гуяд дар ҷаҳон

آسمان گفتا چه می‌گویی که گوید در جهان

Партави нури набувватро ки рое соибст

پرتو نور نبوت را که رایی صایبست