эй онкии ҷӯйбори ҷаҳон аз ниҳоли ҷӯад

ای آنکه جویبار جهان از نهال جود

Холӣаст то ту сарви саодати брстаҳ Эй

خالیست تا تو سرو سعادت برسته‌ای

Алои назири хеш ки онро вуҷӯд нест

الا نظیر خویش که آن را وجود نیست

Аз рӯзгор ёфтае ҳарчӣ ҷуста Эй

از روزگار یافته‌ای هرچه جسته‌ای

Даст аз серум ба иллати тақсири брмгир

دست از سرم به علت تقصیر برمگیر

Ту кор хеш кун ки на шерони маста Эй

تو کار خویش کن که نه شیران مسته‌ای

Порами се дастаи коғаз некӯ бидода Эй

پارم سه دسته کاغذ نیکو بداده‌ای

Имсол аз он ҳадиси варақ чун бишуста Эй

امسال از آن حدیث ورق چون بشسته‌ای