Даии з ман пурсед маърӯфии зи маърӯфони Балх

دی ز من پرسید معروفی ز معروفان بلخ

Аз шумо пӯшида чун дорам азизи шодхӣ

از شما پوشیده چون دارم عزیز شادخی

Гуфт гетиро се дарё дод гетии офарин

گفت گیتی را سه دریا داد گیتی آفرین

Ҳарякии зишони муҳӣт аз ғоят бе барзахӣ

هریکی زیشان محیط از غایت بی‌برزخی

Он ба трмдўон ба мавсул ваон се дигар дар Ҳирот

آن به ترمدوان به موصول وان سه دیگر در هرات

Кист беҳтари зини се олии мавҷи дарёии сахӣ

کیست بهتر زین سه عالی موج دریای سخی

Гуфтам ӯро ҳоши ллаҳи ин тасовӣ шарт нест

گفتم او را حاش لله این تساوی شرط نیست

Лолаи ҳаргиз кӣ кунад рмҳӣу сӯсани ночхӣ

لاله هرگز کی کند رمحی و سوسن ناچخی

Ин миён суфиён бошад ки ҳангоми хитоб

این میان صوفیان باشد که هنگام خطاب

Шайхи ҳудҳудро ахӣ хонд сулаймонро ахӣ

شیخ هدهد را اخی خواند سلیمان را اخی

Зонка андари хизмати ин соҳиби соҳиби қирон

زانکه اندر خدمت این صاحب صاحب‌قران

Мдҳтӣ гӯям ки ҳукмаш тоъатаст аз фаррухӣ

مدحتی گویم که حکمش طاعتست از فرخی

Мунтазам гардад зи малики Мӯсилу ҳсни Ҳирот

منتظم گردد ز ملک موصل و حصن هرات

Имтиҳонро ин биҳиштии ғуссаро он дӯзахӣ

امتحان را این بهشتی غصه را آن دوزخی

Маҷлисашро мива каш бошад ҷамоли Мӯсилӣ

مجلسش را میوه‌کش باشد جمال موصلی

Матбахашро дег шӯ гардад асири матбахӣ

مطبخش را دیگ شو گردد اثیر مطبخی

Шодмони зӣ эй қадари қудрати худовандӣ ки ҳаст

شادمان زی ای قدر قدرت خداوندی که هست

Ҷои мағлубии фалакрогар кунун бо ӯ чхӣ

جای مغلوبی فلک را گر کنون با او چخی

Аз метанати ҳабли иқболат чу шеъри бўолФрҷ

از متانت حبل اقبالت چو شعر بوالفرج

Вази ъзўбти машраби айшат чу назми фаррухӣ

وز عذوبت مشرب عیشت چو نظم فرخی