Аз хавоси сахои маҷди карам

از خواص سخای مجد کرم

Ки ҳамаи дайну дониш ва додаст

که همه دین و دانش و دادست

Онкии гардун дар интизоми умӯр

آنکه گردون در انتظام امور

То ки шогирд ӯст устодаст

تا که شاگرد اوست استادست

Онкӣ то банда май хиради ҷўдш

آنکه تا بنده می‌خرد جودش

Дар ҷаҳони сарв ва сӯсан озодаст

در جهان سرو و سوسن آزادست

Онкӣ бо аштмоли инсофаш

آنکه با اشتمال انصافش

Эминиро камина бунёдаст

ایمنی را کمینه بنیادست

Солу моҳ аз тавотури карамаш

سال و ماه از تواتر کرمش

Кону дарёи азу ба фарёдаст

کان و دریا ازو به فریادست

Мӯъҷизии байн ки ғӯри ашколаш

معجزی بین که غور اشکالش

На ба пой таваҳҳум афтодаст

نه به پای توهم افتادست

Гўиёи лои илоҳи алои аллоҳ

گوییا لا اله الا الله

Аз хавос паямбарӣ зодаст

از خواص پیمبری زادست

Вондрини рӯзҳо магари карамаш

واندرین روزها مگر کرمش

Ҳоҷатамро забон ҳаме додаст

حاجتم را زبان همی دادست

Ки ндонӣ хабари ҳамеи дорӣ

که ندانی خبر همی داری

Ки зи бахтат чаҳ кор бикшодаст

که ز بختت چه کار بگشادست

Ғояти меҳри хоҷаи брдодн

غایت مهر خواجه بردادن

Меҳри зар аз пай ту биниҳодаст

مهر زر از پی تو بنهادست

Талабам чун накард он таъҷил

طلبم چون نکرد آن تعجیل

Ки дар ахлоқ одамӣ зодаст

که در اخلاق آدمی زادست

Рағбати ҳимматаш ки ртбт ӯ

رغبت همتش که رتبت او

Аз варои хароб ва ободаст

از ورای خراب و آبادست

Хоҷаеро ки хозин ӯ ӯст

خواجه‌ای را که خازن او اوست

Мътии коФтоб азу родаст

معطی کافتاب ازو رادست

Кист он каси Уториди фалакӣ

کیست آن کس عطارد فلکی

Ки бадви ҷон осмон шодаст

که بدو جان آسمان شادست

Дӯши вақт саҳар бидон маънӣ

دوش وقت سحر بدان معنی

Ки маро зончаҳ гуфта ам ёдаст

که مرا زانچه گفته‌ام یادست

Нобиўсони зи бахту толеъи ман

نابیوسان ز بخت و طالع من

Ба тақозоӣ он фиристодаст

به تقاضای آن فرستادست

Офарини бод бар чунин мътӣ

آفرین باد بر چنین معطی

КоФринш ба назд ӯ бодаст

کافرینش به نزد او بادست