Ту он фарзонаи озоди мардӣ

تو آن فرزانهٔ آزاد مردی

Ки озодии зи модар бо ту зодаст

که آزادی ز مادر با تو زادست

Дилатгар як замон дар банд мо шуд

دلت گر یک زمان در بند ما شد

Ба мо бар даст фармонат кушодаст

به ما بر دست فرمانت گشادست

Агар бе ту нишастӣ буд мо ро

اگر بی‌تو نشستی بود ما را

Ғароматро ба ҷонӣ истодаст

غرامت را به جانی ایستادست

Тугар гӯйӣ ки рӯз омад ба охир

تو گر گویی که روز آمد به آخر

Ҳадисӣ аз сари инсоф ва додаст

حدیثی از سر انصاف و دادست

Валикин чун туе рӯзи замона

ولیکن چون تویی روز زمانه

Туро ҳар гуҳ ки байнам бомдодаст

ترا هر گه که بینم بامدادست