эй бародаргар мизоҷ аз фазла холӣ омадӣ
ای برادر گر مزاج از فضله خالی آمدی
Одамии пас ё малик ё дев будӣ ё парӣ
آدمی پس یا ملک یا دیو بودی یا پری
Вари қувои маск ва дофеъ набӯдӣ дар бадан
ور قوای ماسک و دافع نبودی در بدن
Тифлро аз поя аввал набӯдӣ бартарӣ
طفل را از پایهٔ اول نبودی برتری
Табъи агрдст тасарруф баркашидӣ вақти хоб
طبع اگردست تصرف برکشیدی وقت خواب
Шахсро бар дам задан ҳаргиз набӯдӣ қодирӣ
شخص را بر دم زدن هرگز نبودی قادری
Назд оқили ҳеҷ фарқӣ нест гоҳи маслиҳат
نزد عاقل هیچ فرقی نیست گاه مصلحت
Ончӣ бўлӣ мекунӣ тозонҷи обӣ май хурӣ
آنچه بولی میکنی تازانج آبی میخوری
Гар табиатро ба дасти одамӣ будӣ зимом
گر طبیعت را به دست آدمی بودی زمام
Ханда бевақтро хандида кардӣ доварӣ
خندهٔ بیوقت را خندیده کردی داوری
Дида бар овози воҷиби дор то бе шбҳтӣ
دیده بر آواز واجب دار تا بیشبهتی
Аз чунин гирдобҳои жарфи ҷони беруни барӣ
از چنین گردابهای ژرف جان بیرون بری
Бодро мункир нае бе ихтиёри андари намоз
باد را منکر نهای بیاختیار اندر نماز
Чизи дигарро чаро дар хобу мастии мункирӣ
چیز دیگر را چرا در خواب و مستی منکری
Феъли табъ аз роҳ тасхираст бе ҳеҷ ихтиёр
فعل طبع از راه تسخیرست بیهیچ اختیار
Дар ҷамод ва дар наботи онгоҳ дар мо бар сиррӣ
در جماد و در نبات آنگاه در ما بر سری
Роҳи ҳикмати рӯ ки дар маънии ин ҷинс аз улӯм
راه حکمت رو که در معنی این جنس از علوم
Раҳ ба душвории тавон барад аз тариқи шоирӣ
ره به دشواری توان برد از طریق شاعری
Чун ба вақти ҳӯшёрии брнёиӣ бо Фўоқ
چون به وقت هوشیاری برنیایی با فواق
Гоҳи мастӣ бо ҳарифон чун ҳамон раҳ насипарӣ
گاه مستی با حریفان چون همان ره نسپری
Гӯшу дили ҷунбону сокини дор агар фоили туе
گوش و دل جنبان و ساکن دار اگر فاعل تویی
Зонка ӣнҷо аз тариқи ҷабр чун дар нагузарӣ
زانکه اینجا از طریق جبر چون در نگذری
Дар гаронӣ кӣ шавад ҳаргизи Аннани офтоб
در گرانی کی شود هرگز عنان آفتاب
Гарчи бисёре бакӯшад чун рикоби муштарӣ
گرچه بسیاری بکوشد چون رکاب مشتری
Худ биё то каж нишинам рост гӯям як сухан
خود بیا تا کژ نشینم راست گویم یک سخن
То варақ чун рости байнони зини кжиҳои бистарӣ
تا ورق چون راست بینان زین کژیها بستری
Ашк фазлаасту арақ фазлаасту дофеъи ҳам мизоҷ
اشک فضله است و عرق فضله است و دافع هم مزاج
Ин якеро дар ъдоди он ду чун ме нашмурӣ
این یکی را در عداد آن دو چون مینشمری
Гар ту хоҳӣ гуфт махраҷ дигараст он фазла ро
گر تو خواهی گفت مخرج دیگرست آن فضله را
Фазлаи занбӯрро ҳам чун ба махраҷ нанигарӣ
فضلهٔ زنبور را هم چون به مخرج ننگری
Дафъи афзӯнӣ ба нисбат мухталиф гардад аз онк
دفع افزونی به نسبت مختلف گردد از آنک
Ҳаст бозӯбандро дар гови баҳрии анбарӣ
هست بازوبند را در گاو بحری عنبری
Меъдагар дар қии ҳамеи имсок воҷиб доштӣ
معده گر در قی همی امساک واجب داشتی
Кӣ наҳодӣ карами қзози ҷисми асоси шштрӣ
کی نهادی کرم قزاز جسم اساس ششتری
Илмро зинҳо илми ҳаргиз куҷо гардад нигун
علم را زینها علم هرگز کجا گردد نگون
Рафтани бозори норади рахна дар пайғамбарӣ
رفتن بازار نارد رخنه در پیغمبری
Хоҷаи фахрӣ эй машомати буи ҳикмат ёфта
خواجه فخری ای مشامت بوی حکمت یافته
Гар ҳакимии зини маъонии ранги ҳон то новарӣ
گر حکیمی زین معانی رنگ هان تا ناوری
Ончии ҳоле дар замир омад ҳамин абёт буд
آنچه حالی در ضمیر آمد همین ابیات بود
Кандарин маҳзар ба хат хеш бинвишт анварӣ
کاندرین محضر به خط خویش بنوشت انوری