Фридолдини котиби доми ъзаҳ

فریدالدین کاتب دام عزه

Магар чун даҳ манӣ сикиш барадаст

مگر چون ده منی سیکیش بردست

Ба гармойии чунин дар чори тоқаш

به گرمایی چنین در چار طاقش

Ба дасти чор хоразмӣ супурдаст

به دست چار خوارزمی سپردست

Бнтўонӣ шунид охир ки гӯйанд

بنتوانی شنید آخر که گویند

Ки он софии сухани маҳбӯси дардаст

که آن صافی سخن محبوس دردست

Ба обӣ чанд обаши боз рӯй ор

به آبی چند آبش باز روی آر

Агар доне ки он оташ намурдааст

اگر دانی که آن آتش نمردست

Масӯни бод аз ҳаводиси нафаси олӣат

مصون باد از حوادث نفس عالیت

Ало то нақши гетии нострдст

الا تا نقش گیتی ناستردست