Дӯш дар хоби ман паямбар ро

دوش در خواب من پیمبر را

Дидамаш кӯи з уммат озурдаст

دیدمش کو ز امت آزردست

Гуфтамаш эй бузург чат будаст

گفتمش ای بزرگ چت بودست

Табъи поки ту аз чаҳ пжмрдст

طبع پاک تو از چه پژمردست

Гуфт зини мақари як ҳамеи ҷӯшам

گفت زین مُقریَک همی جوشم

Равнақи ваҳй эзадӣ барадаст

رونق وحی ایزدی بردست

Ончии ин зан ба музд ме хонд

آنچه این زن به مزد می‌خواند

Ҷабраили он ба ман наёвардаст

جبرئیل آن به من نیاوردست