Гӯйӣ ки Маяфкан дбаҳ дар пои шутур

گویی که میفکن دبه در پای شتر

То ман чу харони ҳамеи ҷҳм бар охир

تا من چو خران همی جهم بر آخر

Гар на занадат салоҳи қувоади писар

گر نه زندت صلاح قواد پسر

Ман бар . . . Ин сухани занам . . . ӣ пар

من بر ... این سخن زنم ... ی پر