Беҳтари зи кӯии ёр , дили андар назар надошт

بهتر ز کوی یار، دل اندر نظر نداشت

ё чун ман фалак зада ҷой дигар надошт

یا چون منِ فلک‌زده جای دگر نداشت

Чандини ҳазор ёр гирифтам як аз ҳазор

چندین هزار یار گرفتم یک از هزار

Ҳамчун « ҳазор » аз дили зорам хабар надошт

همچون «هزار» از دل زارم خبر نداشت

Гуфтам ман ончии рост , ба гӯшӣ асар накард

گفتم من آنچه راست، به گوشی اثر نکرد

Киштам ҳар ончии тухми ҳақиқат , самар надошт

کِشتم هر آنچه تخمِ حقیقت، ثمر نداشت

Ҷузи қатраи хӯн , ки дидаи нисори раҳ ту кард

جز قطره خون، که دیده نثار ره تو کرد

Дил дар бисоти оҳ дигар дар ҷигар надошт

دل در بساط آه دگر در جگر نداشت

Як умр рехтем ба дили хӯну ҳосилаш

یک عمر ریختیم به دل خون و حاصلش

Ин қатраи гашт ва ҳеҷ азин бештар надошт

این قطره گشت و هیچ ازین بیشتر نداشت

Онии ғам аз харобии бунёни умри ман

آنی غم از خرابی بنیان عمر من

Ғифлат накард , бештар аз ин ҳунар надошт

غفلت نکرد، بیشتر از این هنر نداشت

То он дақиқае ки накард устихонами об

تا آن دقیقه‌ای که نکرد استخوانم آب

Аз сари ҳавои ишқи ватан даст барнадошт

از سر هوای عشق وطن دست برنداشت

зи аввали қадам , ҷудо шудам аз ҳамРаҳон , ки кас

ز اول قدم، جدا شدم از همرهان، که کس

Дар ин тариқ , як қадами рост , барнадошт

در این طریق، یک قدم راست، برنداشت

Эрони пер , ҳамчуи ҷавонони даври мо

ایران پیر، همچو جوانان دور ما

Беиффату хторўш ва бдгҳр надошт

بی‌عفت و خطارَوِش و بدگهر نداشت

Бибридаи он дарахт , ки будаш сиришти талх

ببریده آن درخت، که بودش سرشت تلخ

Барканда он ниҳол , каши умед бар надошт

برکنده آن نهال، کِش امّید بر نداشت

Умедами онкӣ тараф набандад ба зиндагӣ

امّیدم آنکه طرف نبندد به زندگی

Ҳар нохалафи писар , ки нишон аз падар надошт

هر ناخلف پسر، که نشان از پدر نداشت

Дардаш ба тухми чашми ҷавонони бад , ки Форс

دردش به تخم چشم جوانان بد، که فارس

Чун « знддхт » духтар никўсир надошт

چون «زنددخت» دختر نیکوسیر نداشت

Виҷдону ҳис , ду душмани фӯлод панҷа анд

وجدان و حس، دو دشمن فولاد پنجه‌اند

Он кас ки дошт душман аз ӣнон бтар надошт

آن کس که داشت دشمن از اینان بتر نداشت

Савганд мехӯрам ба ҳақиқат ки дар ҷаҳон

سوگند می‌خورم به حقیقت که در جهان

Рӯҳи башар , зи рӯҳи ҳақиқат хабар надошт

روح بشر، ز روح حقیقت خبر نداشت

Аз ишқи саг , маломат ориф макун ки гуфт

از عشق سگ، ملامت عارف مکن که گفت

Ҷузи ин ба ҳарчӣ даст задам ҷуз зарар надошт

جز این به هرچه دست زدم جز ضرر نداشت