зи зулф бар рух ҳамчун қамари ниқоби андохт

ز زلف بر رخ همچون قمر نقاب انداخت

Фиғон ки ҳола ба рухсори офтоби андохт

فغان که هاله به رخسار آفتاب انداخت

Ҳалоки новаки мижгони онкии синаи мо

هلاک ناوک مژگان آنکه سینهٔ ما

Нишона кард ва бар ӯ тир бе ҳисоби андохт

نشانه کرد و بر او تیر بی‌حساب انداخت

Раҳо накард дил аз зулфи худ ба истибдод

رها نکرد دل از زلف خود به استبداد

Гирифт ва гуфт ту машрӯтае , таноби андохт

گرفت و گفت تو مشروطه‌ای، طناب انداخت

Аз он замон ки рахт дид чашми андари хоб

از آن زمان که رخت دید چشم اندر خواب

Қисм ба чашми ту умрии маро ба хоби андохт

قسم به چشم تو عمری مرا به خواب انداخت

Харобтар зи дилам дар ҷаҳон наёфт ғамат

خراب‌تر ز دلم در جهان نیافت غمت

Аз он чу ҷғди нишеман дар ин хароби андохт

از آن چو جغد نشیمن در این خراب انداخت

На ман , ҳар онкӣ ба дили меҳр дилбарӣ дорад

نه من، هر آنکه به دل مهر دلبری دارد

Бидон ки нақш хаёлӣаст кандар оби андохт

بدان که نقش خیالی است کاندر آب انداخت

Ман он фусурдаи дилу сар ба зери пари мурғам

من آن فسرده‌دل و سر به زیر پر مرغم

Ки ошён маро дид пари уқоби андохт

که آشیان مرا دید پر عقاب انداخت

Шабӣ ба маҷмаъи ушшоқ орифӣ ме гуфт

شبی به مجمع عشاق عارفی می‌گفت

Хуши онкии сар ба раҳи ёр дар шитоби андохт

خوش آنکه سر به ره یار در شتاب انداخت