Маро ки нест ғами тан чаҳ қайд перҳан аст

مرا که نیست غم تن چه قید پیرهن است

Ба танги ҷони ман аз зиндагии зи нанг тан аст

به تنگ جان من از زندگی ز ننگ تن است

Хуши он замон ки ман аз қайд тан шавам озод

خوش آن زمان که من از قید تن شوم آزاد

Чу нек дарнигарӣ ин фазо на ҷой ман аст

چو نیک در نگری این فضا نه جای من است

Халосии дили ман аз чаҳ занхдонаш

خلاصیِ دلِ من از چَهِ زَنَخدانش

Ҳамон ҳикоят мӯрасту қисса лаган аст

همان حکایتِ مور است و قصهٔ لگن است

Балои ҷони ман он чашми фитна ангез аст

بلای جان من آن چشم فتنه‌انگیز است

Сиёҳи рӯзам аз он турраи шикан шикан аст

سیاه روزم از آن طُرّهٔ شکن شکن است

Чу кунад сӯрати ширини з теша донистам

چو کند صورت شیرین ز تیشه دانستم

Аз он замон ки ҳамон тешаи хасм кӯҳкан аст

از آن زمان که همان تیشه خصم کوهکن است

Агарчӣ поси ҳуқуқи вафо ту нашиносӣ

اگرچه پاس حقوق وفا تو نشناسی

Валек қасди ман аз рӯяти ҳақ шинохтан аст

ولیک قصد من از رویت حق شناختن است