Бози зи абрӯии камону нӯк мижгон зад ба тирам

باز ز ابروی کمان و نوک مژگان زد به تیرم

Бори ?илҳо чора Эй кун сахт дар чангаши асирам

بار الها چاره‌ای کن سخت در چنگش اسیرم

Даст аз пои пеши шамшераши хато кардан наёрам

دست از پا پیش شمشیرش خطا کردن نیارم

Нестам зи амраши гурезони вази қабулаши ногузирам

نیستم ز امرش گریزان وز قبولش ناگزیرم

Новаки тири тугар сад бор аз пистони модар

ناوک تیر تو گر صد بار از پستان مادر

Нанигарам ба , кард боистӣ ду сад лаънат ба шерам

ننگرم بهْ، کرد بایستی دو صد لعنت به شیرم

То нафаси боқии сети ном дӯст бошад бар забонам

تا نفس باقی‌ست نام دوست باشد بر زبانم

То ки ҷонӣ ҳаст нақш ёр бошад дар замирам

تا که جانی هست نقش یار باشد در ضمیرم

Аз барои гӯшаи чашмати зи олами чашми бастам

از برای گوشه چشمت ز عالم چشم بستم

Гар ту абрӯ хам кунӣ аз ҳар ду олами гӯшаи гирам

گر تو ابرو خم کنی از هر دو عالم گوشه گیرم

Ваъда додӣ вақти ҷон додан ба болини ман ое

وعده دادی وقت جان دادن به بالین من آیی

Ҷонам аз ҳиҷрат ба лаб омад наме оеи бимирам

جانم از هجرت به لب آمد نمی‌آیی بمیرم

эй ҷавонон аз ман айёми ҷавонӣ гум шуд ӯ ро

ای جوانان از من ایام جوانی گم شد او را

Ҳар куҷо дидед гуедаш ки перӣ кард перам

هر کجا دیدید گوییدش که پیری کرد پیرم

Стўти дарбор фақрам шуд чунон каз рӯй курнриш

سطوت دربار فقرم شد چنان کز روی کرنش

Қолии шоҳон ба хок уфтанд дар пеши ҳасирам

قالی شاهان به خاک افتند در پیش حصیرم

Дар висолати дилхушам аз зиндагӣ чун Хизри лекин

در وصالت دلخوشم از زندگی چون خضر لیکن

намекашад ҳиҷрат намедонам бимирам ё намирам

می‌کشد هجرت نمی‌دانم بمیرم یا نمیرم

Зиндагӣ аз қадар ман коҳед қадарам кас надонад

زندگی از قدر من کاهید قدرم کس نداند

Доне он вақтӣ ки дар олам набинад каси назирам

دانی آن وقتی که در عالم نبیند کس نظیرم

Гар накардам хизмат , ин донам , хиёнат ҳам накардам

گر نکردم خدمت، این دانم، خیانت هم نکردم

Шукри эзадро ки орифи неи вакилами неи вазирам

شکر ایزد را که عارف نی وکیلم نی وزیرم