Магӯ чаҳ сон накунам гиря , гиряи кор ман аст

مگو چه سان نکنم گریه، گریه کار من است

Касе ки боиси ин кор гашта , ёр ман аст

کسی که باعث این کار گشته، یار من است

Матоъи гиря ба бозори ишқи роиҷу ашк

متاع گریه به بازار عشق رایج و اشک

Барои обрӯу қадару эътибор ман аст

برای آبرو و قدر و اعتبار من است

Шудааст кӯри зи дасти дили ҷинояткор

شده است کور ز دست دل جنایتکار

Ду дидаи ману дили ҳам ҷриҳаи дор ман аст

دو دیدهٔ من و دل هم جریحه‌دار من است

Чу кӯҳи ғами пас зону ба зери сояи ашк

چو کوه غم پس زانو به زیر سایهٔ اشک

Нишаста манзараи ашки обшор ман аст

نشسته منظرهٔ اشک آبشار من است

Ба тираи рӯзӣ ва бдрўзгорӣам як умр

به تیره‌روزی و بدروزگاری‌ام یک عمر

Гузашт ва бугзарад ин рӯзи рӯзгор ман аст

گذشت و بگذرد این روز روزگار من است

Миёни мардуми нангини ман он қадри нангин

میان مردم ننگین من آنقدر ننگین

Шудам ки нанги ман асбоби ифтихор ман аст

شدم که ننگ من اسباب افتخار من است

Тагарг марг бигӯ сайли хӯни бабору бабр

تگرگ مرگ بگو سیل خون ببار و ببر

Ту ранги нанг ки он фасли хуши баҳор ман аст

تو رنگ ننگ که آن فصل خوش بهار من است

Мудоми хӯни дил хештан хӯрам зини раҳ

مدام خون دل خویشتن خورم زین ره

Маишати ман ва аз ин ммри мадор ман аст

معیشت من و از این ممر مدار من است

Ба сар чаҳ хок ба ҷузи хоки таъзияти резам

به سر چه خاک به جز خاک تعزیت ریزم

Ба кишварӣ ки мусӣбати зимомдор ман аст

به کشوری که مصیبت زمامدار من است

Бидон муҳаррами Эронии аввал сифр аст

بدان محرم ایرانی اول صفر است

Ки қатли нодири нокоми номдор ман аст

که قتل نادر ناکام نامدار من است

Фишори марг ки гӯйанд баҳри тани пас марг

فشار مرگ که گویند بهر تن پس مرگ

Ба ман чаҳ ман чаҳ кунам рӯҳ дар фишор ман аст

به من چه من چه کنم روح در فشار من است

Тадоруки сафар марг дид ориф ва гуфт

تدارک سفر مرگ دید عارف و گفت

Дар ин сафари клнли чашми интизор ман аст

در این سفر کلنل چشم‌انتظار من است