Оташи илоҳӣ онкӣ биафтад миёни дил

آتش الهی آنکه بیفتد میان دل

Нобӯди ҳамчу дӯд шавад дудмони дил

نابود همچو دود شود دودمان دل

Монанди хонадони гул аз сарсари хазон

مانند خاندان گل از صرصر خزان

Ҳастӣ ба бод дода шавад хонимони дил

هستی به باد داده شود خانمان دل

Аҳвол дил мапурс ки хӯни резад аз қалам

احوال دل مپرس که خون ریزد از قلم

Вақте ки май расми сари шарҳи баёни дил

وقتی که می‌رسم سَرِ شَرحِ بیان دل

Бо инки карда хок нишинам , сари дуруст

با اینکه کرده خاک‌نشینم، سر درست

Мушкил барам ба гӯри зи дасти забони дил

مشکل برم به گور ز دست زبان دل

Расво шудам зи дасти дили он сон ки ҳар ки ро

رسوا شدم ز دست دل آن سان که هر که را

Бинии ҳадиси ман буду достони дил

بینی حدیث من بود و داستان دل

Аз ман бурӣдаи улфат ва бо саги гирифтаи хуй

از من بریده الفت و با سگ گرفته خوی

Дили меҳрбон ба саг шудаи саги посбони дил

دل مهربان به سگ شده سگ پاسبان دل

Чашмами надида рӯй хушӣ дар тамоми умр

چشمم ندیده روی خوشی در تمام عمر

Бадбахти дидае ки буд дидаи бони дил

بدبخت دیده‌ای که بود دیده‌بان دل

Афтода дар каманди хами туррае ба дом

افتاده در کمند خم طره‌ای به دام

Аз ошёни уқоби блндошёни дил

از آشیان عقاب بلندآشیان دل

Дилро ба турраи ту супурдами туро ба ҳақ

دل را به طره تو سپردم ترا به حق

Ҳарҷо ки ҳаст ҷони ту эй дӯсти ҷони дил

هرجا که هست جان تو ای دوست جان دل

Дигар ба чашми хеши ним мутмаин аз онк

دیگر به چشم خویش نیم مطمئن از آنک

Бардошти парда аз сари сари ниҳони дил

برداشت پرده از سَرِ سِرّ نهان دل

Шуд ашки муҳаррами дил ва аз роҳи дӯстӣ

شد اشک محرم دل و از راه دوستی

Роҳ баҳона дод , кафи душманони дил

راه بهانه داد، کف دشمنان دل

Хубони як аз ҳазор зи таҳсили дарси ишқ

خوبان یک از هزار ز تحصیل درس عشق

Берун наомаданд хуш аз имтиҳони дил

بیرون نیامدند خوش از امتحان دل

Гар ломакону хона ба дӯшами туро чаҳ ғам ?

گر لامکان و خانه‌به‌دوشم ترا چه غم؟

Кандар ҷавори ҷавонӣу вндри макони дил

کاندر جوار جوانی و وندر مکان دل

Ёр ар нишони ориф беном аз ту хост

یار ار نشان عارف بی‌نام از تو خواست

Баргӯ ба он нишон ки гирифтӣ нишони дил

برگو به آن نشان که گرفتی نشان دل