Боди сабо бар гул гузар кун
باد صبا بر گل گذر کن
( гул гузар кун , гул гузар кун )
(گل گذر کن، گل گذر کن)
Аз ҳоли гули моро хабар кун
از حال گل ما را خبر کن
эй нозанин , эй маи ҷабин
ای نازنین، ای مه جبین
Бо муддаӣ камтар нишин
با مدعی کمتر نشین
Бечораи ошиқ , нола то кӣ
بیچاره عاشق، ناله تا کی
ё дили мада ё тарк сар кун ( тарк сар кун )
یا دل مده یا ترک سر کن (ترک سر کن)
Шуд хӯн фишон чашмтар ман
شد خون فشان چشم تر من
Пари хӯн дил шуд соғари ман
پر خون دل شد ساغر من
эй ёри азизи матбӯъу тамиз
ای یار عزیز مطبوع و تمیز
Дар фасли баҳор бо мо мстиз
در فصل بهار با ما مستیز
Охири гузашти об аз сари ман
آخر گذشت آب از سر من
Бибин чашмтар ман
ببین چشم تر من
Гули чоки ғам бар перҳан зад
گل چاک غم بر پیرهن زد
( перҳан зад перҳан зад )
(پیرهن زد پیرهن زد)
Аз ғайрат , оташ дар чаман зад
از غیرت، آتش در چمن زد
( дар чаман зад , дар чаман зад )
(در چمن زد، در چمن زد)
Булбул чу ман шуд дар чаман
بلبل چو من شد در چمن
Дастони сарои баҳри ватан
دستان سرا بهر وطن
Дидӣ ки золими тешааш ро
دیدی که ظالم تیشه اش را
( тешаашро )
(تیشه اش را)
Охири ?лаи чой хештан зад
آخر له چای خویشتن زد
( охир ба пой хештан зад )
(آخر به پای خویشتن زد)
Эрониён аз баҳри худо
ایرانیان از بهر خدا
Як дил шавед аз сидқу сафо
یک دل شوید از صدق و صفا
То чанд ғараз ? то кӣ дўдлӣ ?
تا چند غرض؟ تا کی دودلی؟
То чанд нифоқ ? то кӣ дағалӣ ?
تا چند نفاق؟ تا کی دغلی؟
Охир басаст ин каҷи амалӣ
آخر بس است این کج عملی
Басаст ин мунфаилӣ
بس است این منفعلی