Баҳор дилкаш раседу дил ба ҷо набошад

بهار دلکش رسید و دل به جا نباشد

Аз инки дилбари дамӣ ба фикр мо набошад

از اینکه دلبر دمی به فکر ما نباشد

Дар ин баҳор эй санами биё ва оштӣ кун

در این بهار ای صنم بیا و آشتی کن

Ки ҷангу кин бо ман ҳазин раво набошад

که جنگ و کین با من حزین روا نباشد

Агар ту бо ин дили ҳазини аҳди бастӣ

اگر تو با این دل حزین عهد بستی

Ҳабиби ман бо рақиби ман , чаро нишастӣ ?

حبیب من با رقیب من، چرا نشستی؟

Чаро азизами дили маро аз кӣнаи хстӣ ?

چرا عزیزم دل مرا از کینه خستی؟

Биё барам шабӣ аз вафо эй маи аластӣ

بیا برم شبی از وفا ای مه الستی

Ба боғ рафтам дамӣ ба гул назора кардам

به باغ رفتم دمی به گل نظاره کردم

Чу ғунчаи пероҳан аз ғами ту пора кардам

چو غنچه پیراهن از غم تو پاره کردم

Раво набошад агар зи ман канораи ҷўӣӣ

روا نباشد اگر ز من کناره جوئی

Ки ман зи баҳри ту аз ҷаҳон канора кардам

که من ز بهر تو از جهان کناره کردم

Ба боғ рафтам чу оризат гулӣ надидам

به باغ رفتم چو عارضت گلی ندیدم

зи гулшанат аз муроди дил гулӣ начедам

ز گلشنت از مراد دل گلی نچیدم

Ба хоки кӯии ту лоҷарам ватан гузидам

به خاک کوی تو لاجرم وطن گزیدم

Бибин дар ватан аз рФиқонт

ببین در وطن از رفیقانت

зи ҷашни ҷамшеди ҷам дилӣ намонда хуррам

ز جشن جمشید جم دلی نمانده خرم

Аз он ки аҳриманро макон буд ба кишвари ҷам

از آن که اهرمن را مکان بود به کشور جم

Ба подшоҳ аҷам бидиҳ зи бодаи ҷомӣ

به پادشاه عجم بده ز باده جامی

Магар ки Подшаҳи аҷами зи дили баради ғам

مگر که پادشه عجم ز دل برد غم

зи ҷанги байни алмилали маро хабар набошад

ز جنگ بین الملل مرا خبر نباشد

зи бориши тири оҳанӣн ҳазар набошад

ز بارش تیر آهنین حذر نباشد

Маро ба ғайр аз ғамати ғам дигар набошад

مرا به غیر از غمت غم دگر نباشد

Ту шоҳи манӣ , бо влои ту , бо сафои ту

تو شاه منی، با ولای تو، با صفای تو