Мақсӯд аз таҳрири ин рисолату тақрири ин мақолати изҳор фазл несту азкори хизмати не , балки иршод мубтадӣасту аҳмоди худованди малики муаззами муаййиди Музаффари Мансури ҳисоми аддавлау алднёу аддӣни насраи алислому алмуслимӣни умдаи алҷиўши фии Алъоламин ифтихори алмулуку алслотини қомъи алкФраҳу алмшркини қоҳири алмбтдъаҳу алмлҳдини Заҳири алأёми мҷири алأноми ъзди алхлоФаҳи ҷамоли алмлаҳи ҷалоли аломаҳи низоми алъарабу алъҷми асили Алъолами шамси алмъолии малики аломроءи Абулҳасани алии бен масъӯди бен алҳусайн насири амӣралмуъминӣни أдоми аллоҳи ҷалолау зоди фии алсъодаҳи иқбола ки подшоҳиро ба макон ӯ мафохиратасту давлатро ба хизмат ӯ мубодират .

مقصود از تحریر این رسالت و تقریر این مقالت اظهار فضل نیست و اذکار خدمت نی، بلکه ارشاد مبتدی است و احماد خداوند ملک معظم مؤید مظفر منصور حسام الدولة و الدنیا و الدین نصرة الاسلام و المسلمین عمدة الجیوش فی العالمین افتخار الملوک و السلاطین قامع الکفرة و المشرکین قاهر المبتدعة و الملحدین ظهیر الأیام مجیر الأنام عضد الخلافة جمال الملة جلال الامة نظام العرب و العجم اصیل العالم شمس المعالی ملک الامراء ابوالحسن علی بن مسعود بن الحسین نصیر امیرالمؤمنین أدام الله جلاله و زاد فی السعادة اقباله که پادشاهی را به مکان او مفاخرت است و دولت را به خدمت او مبادرت.

Эзади табораку таъолии давлатро ба ҷамол ӯ оростаи дороаду маликро ба камол ӯ пероста ,у чашми хдоўндзодаҳи малики муаййиди Музаффари Мансури шамси аддавлау аддӣн ба ҳасани сирату сарират ӯ равшани боду ҳифзи илоҳӣу анояти подшоҳӣ бар қади ҳишмату қомати исмат ҳар ду ҷавшани боду дили худованд вале алإнъоми малики муаззами олами одили муаййиди Музаффари Мансури фахри аддавлау аддӣни бҳоءи алислому алмуслимӣни малики мулӯки алҷбол ба бқоء ҳар ду шодмона на муддатӣ балки ҷовдона .

ایزد تبارک و تعالی دولت را به جمال او آراسته داراد و ملک را به کمال او پیراسته، و چشم خداوندزاده ملک مؤید مظفر منصور شمس الدولة و الدین به حسن سیرت و سریرت او روشن باد و حفظ الهی و عنایت پادشاهی بر قد حشمت و قامت عصمت هر دو جوشن باد و دل خداوند ولی الإنعام ملک معظم عالم عادل مؤید مظفر منصور فخر الدولة و الدین بهاء الاسلام و المسلمین ملک ملوک الجبال به بقاء هر دو شادمانه نه مدتی بلکه جاودانه.

Теми алкитоб

تم الکتاب

Хониш
бхш 14 - фсл — ҳмӣдрзо мҳмдӣ