Баромади офтоби шоди комӣ

برآمد آفتاب شاد کامی

Задуда шуд ҳавои никномӣ

زدوده شد هوای نیکنامی

Насими боди пирӯзии баромад

نسیم باد پیروزی برآمد

Баҳори хуррамӣ бо ӯ даромад

بهار خرمی با او درآمد

Бпиўсти абри давлат бар ҳаволӣ

بپیوست ابر دولت بر حوالی

Ҳамеи боради саодат бар мўолӣ

همی بارد سعادت بر موالی

Хуҷастаи ҷашн ва хуррам рӯзгораст

خجسته جشن و خرم روزگارست

Замин бо зеб ва ҳар каси шодхўорст

زمین با زیب و هر کس شادخوارست

Замин аз хаз заррин ҳала дорад

زمین از خز زرین حِلّه دارد

Ҳаво аз абри симин калла дорад

هوا از ابر سیمین کِلّه دارد

Ҷаҳони байнами ҳамаи пар нур гашта

جهان‌بینم همه پر نور گشته

Аз офатҳои гардун давр гашта

از آفتهای گردون دور گشته

Шукуфтаи навбаҳори малику фармон

شکفته نوبهار ملک و فرمان

Ба пирӯзӣ чу моҳу меҳри тобон

به پیروزی چو ماه و مهر تابان

Зиёдат гашта шуд рӯзи саодат

زیادت گشته شد روز سعادت

Ба ҳангомӣ ки шаб гардад зиёдат

به هنگامی که شب گردد زیادت

Гули давлат ба вақте гашти хандон

گل دولت به وقتی گشت خندان

Ки дар гетӣ шудаи пажмурдаи райҳон

که در گیتی شده پژمرده ریحان

Ҷаҳони дигар шудаи сету ҳоли дигар

جهان دیگر شده‌ست و حال دیگر

Магар нав кард яздони гетӣ аз сар

مگر نو کرد یزدان گیتی از سر

Ҳамеи боради зи абраши Қатари родӣ

همی بارد ز ابرش قطر رادی

Ҳамаи раведи зи хокаши тухми шодӣ

همه روید ز خاکش تخم شادی

Фалакро нест таъсирӣ биҷуз дод

فلک را نیست تأثیری بجز داد

Магари миррӣху кайвон зу биФтод

مگر مریخ و کیوان زو بیفتاد

Чунин таъсир кӣ буд осмон ро

چنین تأثیر کی بود آسمان را

Чунин нави давлатӣ кӣ бади ҷаҳон ро

چنین نو دولتی کی بد جهان را

Магари соя ӣ шаб аз фари ҳамист

مگر سایه‌یْ شب از فرّ هُمایست

Чу нури рӯз аз фари хдоист

چو نور روز از فر خدایست

Забон ҳар ки бинӣ шукр гӯйаст

زبان هر که بینی شکر گویست

Равон ҳар ки бинӣ меҳр ҷӯйаст

روان هر که بینی مهر جویست

Магари тимори марг аз халқ бархест

مگر تیمار مرگ از خلق برخاست

Ҳама кас ёфт он комӣ ки май хост

همه کس یافت آن کامی که می‌خواست

Чу доду ростӣ гетӣ фурӯзаст

چو داد و راستی گیتی فروزست

Шаби мардуми ту пиндорӣ ки рӯзаст

شب مردم تو پنداری که روزست

Ҳаводорон ҳама шоданду хуррам

هواداران همه شادند و خرم

Схндонон азизанду макрам

سخندانان عزیزند و مکرم

Ҳамон даҳрро боғ ин замонаст

همان دهر را باغ این زمانست

Бадв дар мамлакат сарв равонаст

بدو در مملکت سرو روانست

Чунон сарвӣ ки ранги обдорш

چنان سروی که رنگ آبدارش

Бимонад дар хазон ва дар баҳораш

بماند در خزان و در بهارش

Кунун некон чу гулҳо дар баҳоранд

کنون نیکان چو گلها در بهارند

Бидонадишон чу гулбуни пар з хоранд

بداندیشان چو گلبن پر ز خارند

Шаҳаншоҳӣ ки аврангаши худоист

شهنشاهی که اورنگش خداییست

Сипоҳонро тарози подшоиист

سپاهان را طراز پادشاییست

Биҳишти хулдро монад сипоҳон

بهشت خلد را ماند سپاهان

Кафи хоҷа амидаш гашта ризвон

کف خواجه عمیدش گشته رضوان

Худовандӣ ба доду дайни муаййид

خداوندی به داد و دین مؤید

Абӯи алФтҳи Музаффари бен Муҳамад

ابو الفتح مظفر بن محمد

Хуросонро ба номи неки муфаххар

خراسان را به نام نیک مفخر

Сипоҳонро ба ҳукм дод довар

سپاهان را به حکم داد داور

Замона қибла карда давлаташ ро

زمانه قبله کرده دولتش را

Саодати саҷдаи бардаи талъаташ ро

سعادت سجده برده طلعتش را

Гузаштаи номаи номаши зи Ҷайҳун

گذشته نامهٔ نامش ز جیحون

Расидаи рояти райш ба гардун

رسیده رایت رایش به گردون

Азин сифла ҷаҳон омад чунон ҳур

ازین سفله جهان آمد چنان حُرّ

Ки лаъл аз санг ояд вази садаф дар

که لعل از سنگ آید وز صدف دُرّ

Ба гоҳи равшанои моҳу анҷум

به گاه روشنایی ماه و انجم

Бадв монанди ҳамчун бут ба мардум

بدو مانند همچون بت به مردم

Аё чун мол бар ҳар дили гиромӣ

ایا چون مال بر هر دل گرامی

Чу ҷони покиза ва чун ақли номӣ

چو جان پاکیزه و چون عقل نامی

Қамари ҳаргиз чу рой ту нтобад

قمر هرگز چو رای تو نتابد

Хиради ҳаргизи замири ту наёбад

خرد هرگز ضمیر تو نیابد

Ба чизеи ту фузӯнӣ аз паямбар

به چیزی تو فزونی از پیمبر

Ки бар фазли ту мункир нест кофар

که بر فضل تو منکر نیست کافر

Ҳамеша ҷӯади ту дилро навозад

همیشه جود تو دل را نوازد

Сумуми қаҳри ту ҷонро гудозад

سموم قهر تو جان را گدازد

Ту дарёӣу дарё чун баҷушад

تو دریایی و دریا چون بجوشد

Крои Зуҳра ки бо дарё бакӯшад

کرا زهره که با دریا بکوشد

Чу ту гӯйӣ бигирӣд он фалон ро

چو تو گویی بگیرید آن فلان را

Билразад ҳафт андоми осмон ро

بلرزد هفت اندام آسمان را

Агар тарсии ту аз оташ ба маҳшар

اگر ترسی تو از آتش به محشر

з бе бокӣ шӯй дар оташи андар

ز بی باکی شوی در آتش اندر

Ба гоҳи ном ҷустани тири борон

به گاه نام جستن تیر باران

Чунон ронӣ ки барги гули баҳорон

چنان رانی که برگ گل بهاران

ХФрз ояд турои реги раванда

خفرز آید ترا ریگ رونده

Шимур ояд турои баҳри даманда

شمر آید ترا بحر دمنده

Танӣ бо ъз ва бо миқдори дорӣ

تنی با عز و با مقدار داری

Чаро рӯзи набардаши хори дорӣ

چرا روز نبردش خوار داری

Натарсӣ аз балои вази нанги тарсӣ

نترسی از بلا وز ننگ ترسی

Ҳаме аз донишу фарҳанги тарсӣ

همی از دانش و فرهنگ ترسی

Ҳиммати озодагии байнами тбоъӣ

همت آزادگی بینم طباعی

Ҳиммати фарҳангҳо байнами самоъӣ

همت فرهنگها بینم سماعی

зи баси озодагӣу хуби корӣ

ز بس آزادگی و خوب کاری

Қазои хоҳии зи олами боздорӣ

قضا خواهی ز عالم بازداری

Хунаки он каши тӯии шоистаи фарзанд

خنک آن کش توی شایسته فرزند

Хунаки он каши тӯии зебои худованд

خنک آن کش توی زیبا خداوند

Чаҳ кирдорӣ ки аз фазл ту ояд

چه کرداری که از فضل تو آید

Чаҳ фарзандӣ ки аз насл ту зояд

چه فرزندی که از نسل تو زاید

Ҳамаи пар моя бошанду сутӯда

همه پر مایه باشند و ستوده

Чу зари полуда чун ёқӯти суда

چو زر پالوده چون یاقوت سوده

Ба муштақ монадат асли хиёра

به مشتق ماندت اصل خیاره

Казу ноед биҷузи моҳу ситора

کزو ناید بجز ماه و ستاره

Адаби кибри орад аз чун ту ҳунарҷӯӣ

ادب کبر آرد از چون تو هنرجوی

Сухани фахри орад аз чун ту сухангӯӣ

سخن فخر آرد از چون تو سخنگوی

Маон кӯҳанд ва ӯ чарх баландаст

مهان کوهند و او چرخ بلندست

Миёни ин ва онҳо байн ки чандаст

میان این و آنها بین که چندست

Русуми меҳтарони дардаст бар ҷон

رسوم مهتران دردست بر جان

Русум хоҷа тирёкасту дармон

رسوم خواجه تریاکست و درمان

На зу гоҳи карами таъхири ёбӣ

نه زو گاه کرم تأخیر یابی

На зу гоҳи ҳунари тақсири ёбӣ

نه زو گاه هنر تقصیر یابی

Чунон гардад ба гардиши фари додар

چنان گردد به گردش فر دادار

Ки гардад гирди маркази хати паргор

که گردد گرد مرکز خط پرگار

Ба гирди малик тадбираш ҳисораст

به گرد ملک تدبیرش حصارست

Ба боғи фахр паймонаш баҳораст

به باغ فخر پیمانش بهارست

Аз он каши бахт фаррух ҳаст бедор

از آن کش بخت فرخ هست بیدار

Ҷаҳон чун хуфта пиндораст ҳамвор

جهان چون خفته پندارست هموار

Замиру дилаши моҳ ва офтобанд

ضمیر و دلْش ماه و آفتابند

Чу амру ҳайбаташи барқ ва саҳобанд

چو امر و هیبتش برق و سحابند

Ниёзи андар ҷаҳон монад ба шайтон

نیاز اندر جهان ماند به شیطان

Сахои даст ӯ монад ба қуръон

سخای دست او ماند به قرآن

Бикушт озу ниёзи мардумон ро

بکشت آز و نیاز مردمان را

Зари ҷўдш дят шуд ҳар давон ро

زر جودش دیت شد هر دوان را

Яке шамшер дорад дасти айём

یکی شمشیر دارد دست ایام

Казу душманашро гирад ҳасади ном

کزو دشمنش را گیرد حسد نام

Ҳасудашро маломат беш аз ман

حسودش را ملامت بیش از من

Ки давлатро буд ҳамвора душман

که دولت را بود همواره دشمن

Бхосаҳи давлатии қоҳири бад-ӣни сон

بخاصه دولتی قاهر بدین سان

Ки сесад банда дорад чун Наримон

که سیصد بنده دارد چون نریمان

Нагӯям каши мабодои ҳеҷ бадхоҳ

نگویم کش مبادا هیچ بدخواه

Яке бодашу лекини дасти кӯтоҳ

یکی بادش و لیکن دست کوتاه

Бақои бодои Карими боФрин ро

بقا بادا کریم بافرین را

Бақои ҷӯаду илм ва доду дайн ро

بقای جود و علم و داد و دین را

Бимонад доду дайн то вай бимонад

بماند داد و دین تا وی بماند

Бихонад давлати онро ков бихонад

بخواند دولت آن را کاو بخواند

На гетиро чуну бӯда сети фарзанд

نه گیتی را چنو بوده‌ست فرزند

На давлатро чуну бӯда худованд

نه دولت را چنو بوده خداوند

Ба боғи малики руста чун санавбар

به باغ ملک رسته چون صنوبر

Се гавҳар чун фурӯзандаи се ахтар

سه گوهر چون فروزنده سه اختر

Маӣ бар сӯрати эшон набишта

مهی بر صورت ایشان نبشته

Баӣ бар одат эшон сиришта

بهی بر عادت ایشان سرشته

Агар бошанд ҳамчун ту аҷаб нест

اگر باشند همچون تو عجب نیست

Куҷои худ бори хурмои ҷуз рутаб нест

کجا خود بار خرما جز رطب نیست

Азишон матарин дарёӣ илмаст

ازیشان مهترین دریای علمست

Ҷаҳони мардумӣу кӯҳи ҳлмст

جهان مردمی و کوه حلمست

Мақар омад хирад каш ҳаст меҳтар

مقر آمد خرد کش هست مهتر

Абӯи алқосми алии бен алмзФр

ابو القاسم علی بن المظفر

Падарро аз адибии қурраи алъайн

پدر را از ادیبی قرة العین

Гуҳарро аз тамомии муфаххару зин

گهر را از تمامی مفخر و زین

Ҳанузаш буии шер андар даҳонаст

هنوزش بوی شیر اندر دهانست

Надонам донишӣ каз вай ниҳонаст

ندانم دانشی کز وی نهانست

Дарахти илмро қавлаш баҳораст

درخت علم را قولش بهارست

Сарои ҷӯадро феълаш нигораст

سرای جود را فعلش نگارست

Бидон бо шарм рӯй ӯ падедаст

بدان با شرم روی او پدیدست

Ки яздонаши зи покии офарӣдаи сет

که یزدانش ز پاکی آفریده‌ست

Бадв дода сети бурҳони кифоят

بدو داده‌ست برهان کفایت

Бирав борида борони аноят

برو باریده باران عنایت

Ҷаҳон дар фасл ӯ бастаи сети аўмид

جهان در فصل او بسته‌ست اومید

Фузунтар зонка андари нури хуршед

فزونتر زانکه اندر نور خورشید

Чу аз хуршед ояд равшаноӣ

چو از خورشید آید روشنایی

Азу ояд низоми подшоиӣ

ازو آید نظام پادشایی

Чу аз қӯт ба феъл ояд камолаш

چو از قوت به فعل آید کمالش

Ҷалилон оҷиз оянд аз ҷалолаш

جلیلان عاجز آیند از جلالش

Ба саҷдаи тоҷдорон пешаш оянд

به سجده تاجداران پیشش آیند

Ду рух бар хоки айвонаши бсоинд

دو رخ بر خاک ایوانش بسایند

Ҳамеша то ҷаҳонаст ин писари бод

همیشه تا جهانست این پسر باد

Ба пирӯзии дили афрӯзи падари бод

به پیروزی دل افروز پدر باد

Азуи кеҳтари ҳумоюни хоҷаи бўнср

ازو کهتر همایون خواجه بونصر

Ҷамоли рӯзгору зинати аср

جمال روزگار و زینت عصر

Фалак то дид дидори салаф ро

فلک تا دید دیدار سلف را

Ҳаме гуяд ғуломами ин халаф ро

همی گوید غلامم این خلف را

Ба ахтар монад он фархундаи ахтар

به اختر ماند آن فرخنده اختر

Бузург аз мухбиру кучак ба манзар

بزرگ از مخبر و کوچک به منظر

Ба манзари ҳамчу теғ зулфиқораст

به منظر همچو تیغ ذوالفقارست

Куҷои ҳам кучак ва ҳам номдораст

کجا هم کوچک و هم نامدارست

Ҳамаш бо кӯдакии фарҳанги перон

همش با کودکی فرهنگ پیران

Ҳамаш бо кӯчакии табъи амирон

همش با کوچکی طبع امیران

зи баси кови шаккарин гуфтор дорад

ز بس کاو شکرین گفتار دارد

зи беҳрузии нишон бисёр дорад

ز بهروزی نشان بسیار دارد

Басои фахро ки ӯ хоҳад намӯдан

بسا فخرا که او خواهد نمودن

Басои мдҳо ки ӯ хоҳад шунидан

بسا مدحا که او خواهد شنودن

Фалак ҳар рӯз тоҷ ороед ӯ ро

فلک هر روز تاج آراید او را

Ки моҳу меҳри афсар шояд ӯ ро

که ماه و مهر افسر شاید او را

Нбштши аҳду маншури вилоят

نبشتش عهد و منشور ولایت

зи пирӯзии ҳамеи зибдши роят

ز پیروزی همی زیبدش رایت

Ҳаме созад ба тахту комгорӣ

همی سازد به تخت و کامگاری

Ҳаме ҷӯядаш сози бахтиёрӣ

همی جویدْش ساز بختیاری

Чунин бодо ки ман гуфтам чунин бод

چنین بادا که من گفتم چنین باد

Ҳам ӯро ҳам падарро офарини бод

هم او را هم پدر را آفرین باد

Взўи кеҳтар яке шераст дигар

وَزو کهتر یکی شیرست دیگر

Абӯи тоҳири Муҳамади бен Музаффар

ابو طاهر محمد بن مظفر

Чу исои ҳамчуи Тифли рӯзафзӯн

چو عیسی همچو طفل روزافزون

Чу Мӯсо кед куфру душмани дун

چو موسی کید کفر و دشمن دون

Чу исои ҳам зи гаҳвораи сухангӯӣ

چو عیسی هم ز گهواره سخنگوی

Чу Мӯсои ҳам ба хурдии доварии ҷӯй

چو موسی هم به خردی داوری جوی

Агар дар чашм хирадаст ӯ ба манзар

اگر در چشم خردست او به منظر

Ба ақл андар бузургаст ва ба мухбир

به عقل اندر بزرگست و به مخبر

Ба сон оташаст андак ба дидор

به سان آتشست اندک به دیدار

Ва лекини қӯту ҳайбаташ бисёр

و لیکن قوت و هیبتش بسیار

зи умри хеш дар фасл баҳораст

ز عمر خویش در فصل بهارست

Азирои ҳамчуи ашкўФаҳ ба бораст

ازیرا همچو اشکوفه به بارست

Чу зин ашкўФаҳ ояд миваи ҷоҳ

چو زین اشکوفه آید میوهٔ جاه

Раҳе гардад Марвро меҳр бо моҳ

رهی گردد مرو را مهر با ماه

Агар ҳам боз бошад бачаи боз

اگر هم باز باشد بچهٔ باز

Писар ҳамчун падар бошад сари афроз

پسر همچون پدر باشد سر افراز

Ду чашми бади з ҳар се боди баста

دو چشم بد ز هر سه باد بسته

Дарахти умрашони ҷовиди руста

درخت عمرشان جاوید رسته

Писари хуррам ба авранги падари бод

پسر خرم به اورنگ پدر باد

Падари нозон ба фарҳанги писари бод

پدر نازان به فرهنگ پسر باد

Аё бар моҳи бардаи манзари ном

ایا بر ماه برده منظرِ نام

Биоварада зи гардуни ахтари ком

بیاورده ز گردون اخترِ کام

Ба садри андар ба пирӯзӣ нишаста

به صدر اندر به پیروزی نشسته

Ба ҳайбати садри бади хоҳони шикаста

به هیبت صدر بد خواهان شکسته

Нисорат оваредам меҳргонӣ

نثارت آوریدم مهرگانی

Равон чун оби чашма ӣ зиндагонӣ

روان چون آب چشمه‌یْ زندگانی

Бад-ӣн ҷашнат наёвард инчи кеҳтар

بدین جشنت نیاورد ایچ کهتر

Нисорӣ аз нисори бандаи меҳтар

نثاری از نثار بنده مهتر

Ба фармонат бигуфтам достонӣ

به فرمانت بگفتم داستانی

зи хӯбӣ чун шукуфтаи бӯстонӣ

ز خوبی چون شکفته بوستانی

Дарав чун мива аз ҳикмати мислҳо

درو چون میوه از حکمت مثلها

Чу райҳони баҳории хуши ғазалҳо

چو ریحان بهاری خوش غزلها

Тӯии беҳтари бузургони замона

توی بهتر بزرگان زمانه

Ба науммат меҳр кардам ин фасона

به نامت مهر کردم این فسانه

Сари нома ба номи ту кушодам

سر نامه به نام تو گشادم

Ба поён меҳр науммат барниҳодам

به پایان مهر نامت برنهادم

Нигар кин достон чаҳ некбахтаст

نگر کاین داستان چه نیکبختست

Баҳор науммат ӯро тоҷ ва тахтаст

بهار نامت او را تاج و تختست

Аз он каши номи ту бар ҳар кронист

از آن کش نام تو بر هر کرانیست

Ту пиндорӣ ки ин дафтар ҷаҳонӣаст

تو پنداری که این دفتر جهانیست

Марвро шарқу ғарби оғозу анҷом

مرو را شرق و غرب آغاز و انجام

Чу хуршеди андрўи гардандаи ин ном

چو خورشید اندرو گردنده این نام

Ту худ донеи казин сон гуфта шеърӣ

تو خود دانی کزین سان گفته شعری

Бимонад то бимонад назми шеърӣ

بماند تا بماند نظم شعری

Ба фари номи ту гуфтори чокар

به فر نام تو گفتار چاکر

Равад бар ҳар забонӣ то ба маҳшар

رود بر هر زبانی تا به محشر

Бимонад ҷовдон ӯро ҷавонӣ

بماند جاودان او را جوانی

Ки хӯрд аз ҷавдати оби зиндагонӣ

که خورد از جودت آب زندگانی

Ҳар онгоҳӣ ки ту бошӣ сухани ҷӯй

هر آنگاهی که تو باشی سخن جوی

Чу ман бояд ба пеши ту сухангӯӣ

چو من باید به پیش تو سخنگوی

Агар ёбии з ҳар каси назми гуфтор

اگر یابی ز هر کس نظمِ گفتار

зи ман ёбии ту назм дар шҳўор

ز من یابی تو نظمِ دُرّ شهوار

Чу бар асп сухан оем ба ҷавлон

چو بر اسپ سخن آیم به جولان

Маро бошад мҷраҳи ҷойу кайвон

مرا باشد مجرّه جای و کیوان

Баёни ман буд равшан чу шеърӣ

بیان من بود روشن چو شعری

Ба нукта чун зи гавҳари тоҷи касрӣ

به نکته چون ز گوهر تاج کسری

Чу дрёисти табъи ман зи гуфтор

چو دریایست طبع من ز گفتار

Шавад аз илм , дар вай равад бисёр

شود از علم، دَر وی رود بسیار

Басии дониш бибояд то сухани гӯй

بسی دانش بباید تا سخن‌گوی

Тавонад зад ба майдони сухани гӯй

تواند زد به میدانِ سخن گوی

Бхосаҳ чун буд майдони чунин

بخاصه چون بود میدان چونین

Ба номи ту ба ёди вису ромин

به نام تو به یاد ویس و رامین

Агарчӣ ранҷи бардаи ситами фаровон

اگرچه رنج برده‌ستم فراوان

Накардам шукр бар икрўзаҳи эҳсон

نکردم شکر بر یکروزه احسان

Худовандо шаби ранҷам сар омад

خداوندا شب رنجم سر آمد

Кунун субҳи ризои ту баромад

کنون صبح رضای تو برآمد

Буридам роҳи бад рӯзӣ буридам

بریدم راه بد روزی بریدم

Ба манзилгоҳи пирӯзии расидам

به منزلگاه پیروزی رسیدم

Кримо то туро дидам чунонам

کریما تا ترا دیدم چنانم

Ки кории ҷузи тараб кардан надонам

که کاری جز طرب کردن ندانم

зи ҷӯади ту ҳамеша шоду мастам

ز جود تو همیشه شاد و مستم

Ту гӯйӣ кимиё омад ба дастам

تو گویی کیمیا آمد به دستم

Ба фархундаи лақоят чун ннозм

به فرخنده لقایت چون ننازم

Ки бо ӯ аз ҳамаи кас бе ниёзам

که با او از همه کس بی نیازم

Ту хуршедӣ ва чун бо ту нишинам

تو خورشیدی و چون با تو نشینم

Чароғу шамъ шояд гар набинам

چراغ و شمع شاید گر نبینم

Ту дарёӣ ва ман марди гуҳари ҷӯй

تو دریایی و من مرد گهر جوی

з ту ҷӯям гуҳар наз чашмау ҷӯй

ز تو جویم گهر نز چشمه و جوی

з шукрат шуд даҳони ман шкрхўор

ز شکرت شد دهان من شکرخوار

з мадҳат шуд забони ман гуҳарбор

ز مدحت شد زبان من گهربار

Чунон чун ман зи ту шодами ҳамаи сол

چنان چون من ز تو شادم همه سال

зи шодии боди умратро ҳамаи ҳол

ز شادی باد عمرت را همه حال

Ҳумоюни бод бар ту рӯзгорат

همایون باد بر تو روزگارت

Ҳамеша ком рондани боди карт

همیشه کام راندن باد کارت

Ту хусрав гашта коми дилати ширин

تو خسرو گشته کام دلْت شیرین

Адуии ту нишони тиру жўбин

عدوی تو نشان تیر و ژوبین

Ало то дар ҷаҳон бошад замона

الا تا در جهان باشد زمانه

Замонаи умри бодати ҷовдона

زمانه عمر بادت جاودانه

Ало то бар фалак бошад саодат

الا تا بر فلک باشد سعادت

Съодтҳоти бодо бар зиёдат

سعادتهات بادا بر زیادت

Ҳамеша кому фармонати равони бод

همیشه کام و فرمانت روان باد

Ҳамеша давлату бахтати ҷавони бод

همیشه دولت و بختت جوان باد

Шаби ту рӯзи боду рӯзи наврӯз

شب تو روز باد و روز نوروز

Сарати пирӯзи рангу бахти пирӯз

سرت پیروز رنگ و بخت پیروز

Таноби умри ту то ҳашари баста

طناب عمر تو تا حشر بسته

Надими хуррамӣ бо ту нишаста

ندیم خرمی با تو نشسته

Дилу даст ва дару рӯяти кушода

دل و دست و در و رویت گشاده

Сариру маснад ва хонат ниҳода

سریر و مسند و خوانت نهاده

Гуҳии калакат ба дасту гоҳи ханҷар

گهی کلکت به دست و گاه خنجر

Гуҳии зулф батону гоҳи соғар

گهی زلف بتان و گاه ساغر

Чунин бодо ки гуфтам расму ойин

چنین بادا که گفتم رسم و آیین

зи ман бандаи дуои вази бахт , омин !

ز من بنده دعا وز بخت، آمین!