Дил аз дайн нишоед ки вайрон буд
دل از دین نشاید که ویران بود
Ки вайрони замини ҷои девон буд
که ویرانزمین جای دیوان بود
Нигаҳи дори дайни ошкору ниҳон
نگه دار دین آشکار و نهان
Ки дайнаст бунён ҳар ду ҷаҳон
که دین است بنیان هر دو جهان
Паноҳ равонаст дайну ниҳод
پناه روانست دین و نهاد
Калиди биҳишт ва тарозуӣ дод
کلید بهشت و ترازوی داد
Дар растгории варо аз худоӣ
درِ رستگاری ورا از خدای
Раҳи тавбау тӯшаи он сарой
ره توبه و توشهٔ آن سرای
зи деви эминии вази фириштаи навид
ز دیو ایمنی وز فرشته نوید
зи дўрхи гузор ва ба фирдавси умед
ز دورخ گذار و به فردوس امید
Раҳонандаи рӯзи шумор аз гудоз
رهاننده روزِ شمار از گداز
Диҳанда ба пӯли чинўди ҷавоз
دهنده به پول چینود جواز
Чроғист дар пеши чашми хирад
چراغیست در پیش چشم خرد
Ки дили раҳ ба нураш ба яздони барад
که دل ره به نورش به یزدان برد
Рўонрости нави ҳалае аз биҳишт
روان راست نو حلّهای از بهشت
Ки ҳаргиз на фарсӯда гардад на зишт
که هرگز نه فرسوده گردد، نه زشت
Раҳи дайни гирди ҳаркии доно буд
ره دین گِرَد، هرکه دانا بوَد
Ба даҳр он гароед ки коно буд
به دهر آن گراید که کانا بود
Ҷаҳонро на баҳр биҳдаҳ карда анд
جهان را نه بهر بیهده کردهاند
Туро наз пай бозӣ оварда анд
ترا نه ز پی بازی آوردهاند
Суханҳои эзад набошад газоф
سخنهای ایزد نباشد گزاف
Раҳи даҳрён давр бификан млоФ
رهِ دهریان دور بفکن، ملاف
Бидон каз чаҳ бад кин ҷаҳони офарид
بدان کز چه بُد کاین جهان آفرید
Ҳамон чун шаб ва рӯз кардаш падед
همان چون شب و روز کردش پدید
Чаро боз тира кунад моҳи втир
چرا باز تیره کند ماه و تیر
Замин дар навардад чу номаи дабир
زمین درنوردد چو نامه دبیر
Дам сувар бишнос ва ангехтан
دم صور بشناس و انگیختن
Равонҳо ба танҳо бромихтн
روانها به تنها برآمیختن
Ҳамон куштани марги рӯзи шумор
همان کشتن مرگ روز شمار
Заминро ки созад ба дили кирдигор
زمین را که سازد به دل کردگار
Замон чист бингар чаро соли гашт
زمان چیست؟ بنگر، چرا سال گشت؟
Алифи нуқта чун буд ва чун доли гашт
الف نقطه چون بود و چون دال گشت
Тану ҷон чаро созгор омаданд
تن و جان چرا سازگار آمدند
Чаҳ аФотд то ҳар ду ёр омаданд
چه افتاد تا هر دو یار آمدند
Ҳама ҳаст дар дайн ва зинсон басаст
همه هست در دین و زینسان بس است
Валек огаҳ аз корашон кӯ касаст
ولیک آگه از کارشان کو کس است
Агар каж вагар рост пӯянда анд
اگر کژ و گر راست پویندهاند
Ҳамаи каси раҳи рост ҷӯянда анд
همه کس ره راست جویندهاند
Валикини дурусти оўридни биҷой
ولیکن درست آوریدن به جای
Мари онро намояд ки хоҳад худоӣ
مر آن را نماید که خواهد خدای
Раҳи дайни бпои ори худ чун сазост
ره دین به پای آر خود چون سزاست
Ки гетӣ ба дайни офариди сети рост
که گیتی به دین آفریدهست راست
Ҳамаи гетӣ аз дев пар лашкаранд
همه گیتی از دیو پر لشکرند
Ситамкоратар ҳар як аз дигаранд
ستمکارهتر هر یک از دیگرند
Агар нестӣ бандашон доду дайн
اگر نیستی بندشان داد و دین
Рабӯдии ҳамеи ин аз он он азин
ربودی همی این از آن آن ازین
Ба яздони бад-ӣни раҳ тавон ёфтан
به یزدان به دین ره توان یافتن
Ки куфраст аз ва рӯй тофтан
که کفرست ازو روی تافتن
Бади вникро ҳар ду подошнст
بد و نیک را هر دو پاداشنست
Хунаки онки ҷонаш аз хирад равшанаст
خنک آنکه جانْش از خرد روشنست
Азин пас паямбар набошад дигар
ازین پس پیمبر نباشد دگر
Ба охири замон Меҳдӣ ояд ба дар
به آخر زمان مهدی آید به در
Бигирад хату номаи кирдигор
بگیرد خط و نامهٔ کردگار
Кунад рози пайғамбарони ошкор
کند راز پیغمبران آشکار
зи кучаки ҷаҳони рози дайни бузург
ز کوچک جهان راز دین بزرگ
Кушояд хӯрд об бо мяши гург
گشاید خورد آب با میش گرگ
Бидорад ҷаҳон бар яке дайни пок
بدارد جهان بر یکی دین پاک
براردи зи даҷолу хайлаши ҳалок
برآرد ز دجال و خیلش هلاک
Ҳамон об гӯйанд коиди падед
همان آب گویند کآید پدید
Дар тавбаро гуми ббошди калид
دَرِ توبه را گم بباشد کلید
Расад зи осмон ҳар паямбари фароз
رسد ز آسمان هر پیمبر فراز
Шаванд аз гаси Меҳдии андари намоз
شوند از پس مهدی اندر نماز
Сӯй ховар ояд падеди офтоб
سوی خاور آید پدید آفتاب
Ҳам оташ кунад ҷӯши тӯфон чу об
هم آتش کند جوش طوفان چو آب
Аз он пас шигифти дигаргунаи гаван
از آن پس شگفت دگر گونهگون
Бас уфтад ҷаҳондор донад ки чун
بس افتد جهاندار داند که چون
Ту онч аз паямбар раседат ба гӯш
تو آنچ از پیمبر رسیدت به گوش
Ба фармони биҷои ор онро бакӯш
به فرمان به جای آر آنرا بکوش
Бар аспи гумон аз раҳ беш ва кам
بر اسپ گمان از ره بیش و کم
Машав кат ба дӯзахи барад бо Фдм
مشو کت به دوزخ برد با فدم
Ба дасти орад аз оби ҳайвони нишон
به دست آرد از آب حیوان نشان
Бхўрзў ва пас шодзии ҷовдон
بخور زو و پس شاد زی جاودان
Сар ҳар давра рост кун чапу рост
سر هر دوره راست کن چپ و راست
Аз он тарси конҷои наҳиф ва балост
از آن ترس کآنجا نهیب و بلاست
Вази он бонги коид дар он раҳгузор
وز آن بانگ کآید در آن رهگذار
Ки раҳи дайни мароинро онро бидор
که ره دین مر این را آن را بدار
Нишин рост бо ҳаркасу рости хез
نشین راست با هرکس و راست خیز
Магари рустаи гардии гуҳи растхез
مگر رسته گردی گه رستخیز