Ман ки бигузаштам зи нақши обу гул

من که بگذشتم ز نقش آب و گل

Раҳравонро бандаам аз ҷону дил

رهروان را بنده ام از جان و دل

Ман ки доман аз ҷаҳон бар чида ам

من که دامن از جهان بر چیده ام

Ишқи аҳли дил ба ҷон бгзидаҳ ам

عشق اهل دل به جان بگزیده ام

Ман ки дорам аз ҳамаи олами фироқ

من که دارم از همه عالم فراغ

Меҳр комил кардаам дар синаи доғ

مهر کامل کرده ام در سینه داغ

Ман ки аз сари ду олами огаҳам

من که از سر دو عالم آگهم

Бар дар аҳли дилони хоки раҳам

بر در اهل دلان خاک رهم

Ман ки бар фарқи салотини афсарам

من که بر فرق سلاطین افسرم

Пеши эшон аз гадоёни камтарам

پیش ایشان از گدایان کمترم

Ман ки ъри ш ва фарш кардам зери по

من که عر ش و فرش کردم زیر پا

намекунам аз хоки эшон тўтё

می کنم از خاک ایشان توتیا

Ман ки озодами зи қайд ҳар чаҳ ҳаст

من که آزادم ز قید هر چه هست

Пеш эшон гаштаам чун хоки паст

پیش ایشان گشته ام چون خاک پست

Ман ки аз дунёу уқбои фориғам

من که از دنیا و عقبی فارغم

Вази сипеҳри фазл чун маи бози ғам

وز سپهر فضل چون مه باز غم

Рӯй май молами зи аҷзу аФтқор

روی می مالم ز عجز و افتقار

Доимо бар остони ин кбор

دایماً بر آستان این کبار

Хӯшаи чини хирмани аҳли дилам

خوشه چین خرمن اهل دلم

Хоки роҳи раҳравони комилам

خاک راه رهروان کاملم

Аз қабули ҳазрати соҳиби камол

از قبول حضرت صاحب کمال

Бартарам аз ҳар чаҳ андешади хаёл

برترم از هر چه اندیشد خیال

Ихтиёри худ ба дасти пери даҳ

اختیار خود به دست پیر ده

Беризояш дар ҷаҳон гомӣ манеҳ

بی رضایش در جهان گامی منه

Авлои таҷреди шӯ аз ҳар ҷа ҳаст

اولا تجرید شو از هر جه هست

Вонгаҳе аз худ башу якбораи даст

وانگهی از خود بشو یکباره دست

Бош чун мурда ба дасти мурдаи шӯ

باش چون مرده به دست مرده شو

То бигардонад туро ӯ сӯи бсў

تا بگرداند ترا او سو بسو

Ҳар чаҳ фармоед мутӣъ амр бош

هر چه فرماید مطیع امر باش

Тўтёӣ дида кун аз хоки пош

توتیای دیده کن از خاک پاش

То нагӯяд ӯ , магӯ , хомӯш бош

تا نگوید او ، مگو ، خاموش باش

ӯ чу мегуяд сухан , ту гӯш бош

او چو می گوید سخن ، تو گوش باش

Ҳар чаҳ ӯ гуяд ҳамаи илҳоми дон

هر چه او گوید همه الهام دان

Гуфт ӯро ту зи ҳақи эъломи дон

گفت او را تو ز حق اعلام دان

Ҳар чаҳ ояд дар дилат аз неку бад

هر چه آید در دلت از نیک و بد

Май напушони вар на хоҳии гашти рад

می نپوشان ور نه خواهی گشت رد

Гар ч ҳ медонад , ту роҳи сидқи пў

گر چ ه می داند ، تو راه صدق پو

Гарчи мебинад , макун пинҳон аз ӯ

گرچه می بیند، مکن پنهان از او

То шӯии воқифи зи ҳоли неку бад

تا شوی واقف ز حال نیک و بد

Эминии ёбии зи макри деву дад

ایمنی یابی ز مکر دیو و دد

Сари макаш аз хизмати аҳли дилон

سر مکش از خدمت اهل دلان

Рӯ магардон аз қафои комилон

رو مگردان از قفای کاملان

То зи ми Ни зули вази раҳат воқиф кунад

تا ز م ن زل وز رهت واقف کند

То чу маърӯфат ба ҳақ ориф кунад

تا چو معروفت به حق عارف کند

Хизмати аҳли дилон кардан ба ҷон

خدمت اهل دلان کردن به جان

Ва аи сл ҷонон кунад бешак бидон

و ا صل جانان کند بی شک بدان

Қаҳру лутфашро ба ҷони шӯи банда Эй

قهر و لطفش را به جان شو بنده ای

Бош пешаши бандаи афканда Эй

باش پیشش بندۀ افکنده ای

Гар бигӯед ҳар чаҳ ҳастат нест кун

گر بگوید هر چه هستت نیست کن

ё бифармоед ки даҳро бист кун

یا بفرماید که ده را بیست کن

Рӯ ба сидқи дил чунон мекун чунон

رو به صدق دل چنان می کن چنان

Токаи гардии роҳи байну роҳдон

تاکه گردی راه بین و راهدان

Бо адаб мебош андари пеши пер

با ادب می باش اندر پیش پیر

Ҳон машав зинҳори густоху далер

هان مشو زنهار گستاخ و دلیر

Бандаи шӯи ҳаргизи мҷуи озодагӣ

بنده شو هرگز مجو آزادگی

Иззату давлати талаби зи афтодагӣ

عزت و دولت طلب ز افتادگی

Лутфи биғоити шимури бедоди шайх

لطف بیغایت شمر بیداد شیخ

То биёбӣ баҳра аз иршоди шайх

تا بیابی بهره از ارشاد شیخ

Рӯи нисори роҳ ӯ кун хеш ро

رو نثار راه او کن خویش را

Гар ҳамеи хоҳии давои ин риш ро

گر همی خواهی دوا این ریش را

Хешро ҳаргиз аз ӯ беҳтар махоҳ

خویش را هرگز از او بهتر مخواه

Бишинав охири нуктаҳои шарти роҳ

بشنو آخر نکته های شرط راه

Гар баранд аз адорти пеши шӯ

گر براند از ادارت پیش شو

Вар бихонад бо адаб дар пеши рӯ

ور بخواند با ادب در پیش رو

Гар дуруштӣ кард дилтангӣ макун

گر درشتی کرد دلتنگی مکن

Вар ба нармӣ гуядат гунаҳгӣ макун

ور به نرمی گویدت گنگی مکن

Амр ва наяшро ба ҷони таслими шӯ

امر و نهیش را به جان تسلیم شو

Бар ҳавои нафаси худ ин раҳи Марв

بر هوای نفس خود این ره مرو

Ҳастӣ худ нест кун дар пеши пер

هستی خود نیست کن در پیش پیر

Ҳон макун рўбои ҳи бозии пеши шер

هان مکن روبا ه بازی پیش شیر

Ҳар кро бошад иродати бештар

هر کرا باشد ارادت بیشتر

ӯст дар роҳи саодати пештар

اوست در راه سعادت پیشتر

Раҳнамои ши ри т раҳаст эй роҳрав

رهنما ش ر ط ره است ای راهرو

Ҳону ҳон аз роҳи байн ғофил машав

هان و هان از راه بین غافل مشو

Ҳар чаҳ гуяд кун ба сидқи дили қабул

هر چه گوید کن به صدق دل قبول

Ҳуҷҷату бурҳони мҷу чун бўолФзўл

حجت و برهان مجو چون بوالفضول

Иштиҳори халқи офот раҳ аст

اشتهار خلق آفات ره است

Кӣ биҷӯед шуҳра ҳар кӯ огаҳ аст

کی بجوید شهره هر کو آگه است

Толибонро нихвати вкбру риё

طالبان را نخوت وکبر و ریا

Аз худо ва авлиё созад ҷудо

از خدا و اولیا سازد جدا

Бандагии ӣнҷо ба аз султонӣ аст

بندگی اینجا به از سلطانی است

Венаи харобии беҳтар аз умронӣ аст

وین خرابی بهتر از عمرانی است

Худ ъломоти муҳаббат эй рафиқ

خود علامات محبت ای رفیق

Шуд мурооти адаби андари тариқ

شد مراعات ادب اندر طریق

Бо адаб битавон висол дӯст ёфт

با ادب بتوان وصال دوست یافت

Андарин раҳ беадаб натавон шитофт

اندرین ره بی ادب نتوان شتافت

Бо адаб дидани тўои не рӯй дӯст

با ادب دیدن توا نی روی دوست

Беадаб натавон шудан дар кӯии дӯст

بی ادب نتوان شدن در کوی دوست

Чун адаби бгзошти солик дар тариқ

چون ادب بگذاشت سالک در طریق

Гашт дар дарёии қаҳри ҳақи ғариқ

گشت در دریای قهر حق غریق

эй худои соҳиби ҷӯаду карам

ای خدای صاحب جود و کرم

Овараш беруни азин чоҳи зулм

آورش بیرون ازین چاه ظلم

Аз ҳамаи халқи бад ӯро вораҳон

از همه خلق بد او را وارهان

Бонавои созиши зи халқи некӯон

بانوا سازش ز خلق نیکوان

Дар дил ӯ оташ шавқаш фурӯз

در دل او آتش شوقش فروز

Ҳар чаҳ дорад нақш ғайрият бисӯз

هر چه دارد نقش غیریت بسوز

Пери раҳи дон ҳар чаҳ май Фрмоидт

پیر ره دان هر چه می فرمایدت

Гар хилоф ӯ кунӣ кӣ шоядат

گر خلاف او کنی کی شایدت

Гар бигӯед хеш дар оташ фикан

گر بگوید خویش در آتش فکن

Андрои худро ба оташ хуш фикан

اندرآ خود را به آتش خوش فکن

Чун буд ишқат нахоҳӣ сӯхтан

چون بود عشقت نخواهی سوختن

Балки хоҳии ҳамчуи зар афрӯхтан

بلکه خواهی همچو زر افروختن