Соқии ҷонҳо шароб ар зонка зин дастон диҳад

ساقی جانها شراب ار زانکه زین دستان دهد

Миннати олами баҳри ҷомӣ ба мисатон май наад

منت عالم بهر جامی به مستان می نهد

Зон шароб бихўдӣ дарёб ҷонамро ки чун

زان شراب بیخودی دریاب جانم را که چون

Маст гардад аз хумор ҳастӣ худ вораад

مست گردد از خمار هستی خود وارهد

Ҳарзмони сад ҷон тоза ёбад аз дидори дӯст

هرزمان صد جان تازه یابد از دیدار دوست

Ҳаркии ҷону дили баҳоии нақд васлаш ме диҳад

هرکه جان و دل بهای نقد وصلش می دهد

Он амонат каз замин ва осмон омад дареғ

آن امانت کز زمین و آسمان آمد دریغ

Ҷони одам зон аминаш шуд комонт во диҳад

جان آدم زان امینش شد کامانت وا دهد

Дар ҳавоӣ ӯ асирӣ аз худӣ омад бурун

در هوای او اسیری از خودی آمد برون

Ҳамчуи он мурғӣ ки аз банди қафаси ногуҳи ҷаҳд

همچو آن مرغی که از بند قفس ناگه جهد