Бе шодии висоли ту дилро куҷои қарор

بی شادی وصال تو دل را کجا قرار

Ноед ғами фироқи ту эй дӯст дар шумор

ناید غم فراق تو ای دوست در شمار

Фарёди ҷони длшдгон эй сабо барис

فریاد جان دلشدگان ای صبا برس

Аз рӯй дӯсти брФкни ин зулфи тобдор

از روی دوست برفکن این زلف تابدار

Сиҳҳат пазир нест дили хаста , эй табиб

صحت پذیر نیست دل خسته، ای طبیب

Дар ҳар нафас агар накунӣ сӯии ман гузор

در هر نفس اگر نکنی سوی من گذار

Бахшед ҷони нави бетони мурда дар нафас

بخشید جان نو بتن مرده در نفس

Ҳар шарбатӣ ки дод лаби лаъли обдор

هر شربتی که داد لب لعل آبدار

Масти мудоми ишқи туам соқио бидиҳ

مست مدام عشق توام ساقیا بده

Пайвастаи ҷоми бода аз он чашми пари хумор

پیوسته جام باده از آن چشم پر خمار

Чашмам чу боз шуд ду ҷаҳони прзёр буд

چشمم چو باز شد دو جهان پرزیار بود

Ному нишон ғайр надидам дарин диёр

نام و نشان غیر ندیدم درین دیار

Хуршед рӯй дӯсти зи заррот чун битофт

خورشید روی دوست ز ذرات چون بتافت

Ҳар зарра чу моҳ шуд аз меҳр рӯй ёр

هر ذره چو ماه شد از مهر روی یار

Чун дар миёни ҷон ва дилам бӯда муқӣм

چون در میان جان و دلم بوده مقیم

эй сарви ноз аз чаҳ змо мекунӣ канор

ای سرو ناز از چه زما میکنی کنار

Гар шоҳиду шароби асирӣ талаб кунӣ

گر شاهد و شراب اسیری طلب کنی

Сари зи остони пери хароботи брмдор

سر ز آستان پیر خرابات برمدار