Ниҳоли дӯстиро дар бар овар

نهال دوستی را در بر آور

Канор аз мо мҷуи сарви саман бар

کنار از ما مجو سرو سمن بر

Бидиҳ соқии бсрмстони ишқат

بده ساقی بسرمستان عشقت

Аз он лаби бода чун шаҳду шукр

از آن لب باده چون شهد و شکر

Боямон ҳақиқии ҷони мо ро

بایمان حقیقی جان ما را

Бғир аз куфр зулфат нест раҳбар

بغیر از کفر زلفت نیست رهبر

Ғубори ғайри баррӯии ту ҳайф аст

غبار غیر برروی تو حیف است

Барафшон домани зулфи мънбр

برافشان دامن زلف معنبر

Бнўри дидаи ҷон метавон дид

بنور دیده جان می توان دید

Ҷамол рӯй он хуршеди ховар

جمال روی آن خورشید خاور

Ба яғмои тарки чашми маст аз мо

به یغما ترک چشم مست از ما

Дилу дайн май баради ҷон низ барсар

دل و دین می برد جان نیز برسر

Ба сони зарраи шайдои гашти ҷонам

به سان ذره شیدا گشت جانم

зи тоби офтоб рӯй дилбар

ز تاب آفتاب روی دلبر

Бҳрдми ҳасан рӯй дӯсти байнам

بهردم حسن روی دوست بینم

Бинозу шева ғайриӣ мукаррар

بناز و شیوه غیری مکرر

Асирӣ аз худӣ шуд маҳву бихўд

اسیری از خودی شد محو و بیخود

Дарони соъат ки ёр омад баробар

درآن ساعت که یار آمد برابر