Зон камон абрӯ расад ҳар дами марои тирӣ дигар

زان کمان ابرو رسد هر دم مرا تیری دگر

Аз хаданги ғамза ӯ гаштаам зеру зибр

از خدنگ غمزه او گشته ام زیر و زبر

Он ду абрӯи мусҳафи оёти ҳасани аиздист

آن دو ابرو مصحف آیات حسن ایزدیست

Қоби қавсин инчунин бошад брсоҳби назар

قاب قوسین اینچنین باشد برصاحب نظر

Аз руху пешонӣ ӯ гашти равшани брҳким

از رخ و پیشانی او گشت روشن برحکیم

КоФтоб аз авҷ чун гардад муқорин бо қамар

کافتاب از اوج چون گردد مقارن با قمر

Чашми фаттонаш ки дар афсунгарии афсонаи ист

چشم فتانش که در افسونگری افسانه ایست

Дар тариқи макр ҳар дам май намояди сад ҳунар

در طریق مکر هر دم می نماید صد هنر

Ончӣ дар малики дилу ҷони чашм шӯхаш мекунад

آنچه در ملک دل و جان چشم شوخش میکند

Тарки рӯмӣ кӣ раво доранду куффори ттар

ترک رومی کی روا دارند و کفار تتر

Гар бсди макру ҳиял аз дасти ғамзаи ҷон барам

گر بصد مکر و حیل از دست غمزه جان برم

Чун кунам бо чашм ӯ каз ғамза шуд хунхортар

چون کنم با چشم او کز غمزه شد خونخوارتر

Гӯшаи чашмон ӯ аз гӯшаи тақвоу зуҳд

گوشه چشمان او از گوشه تقوی و زهد

Сӯй майхона кашад ҳар дами маро бе пови сар

سوی میخانه کشد هر دم مرا بی پاو سر

Мастӣам аз бодаҳои чашм сармаст вайаст

مستی ام از باده های چشم سرمست ویست

Аз хумораш дар ҷаҳони зи ошуфтагии гаштами смр

از خمارش در جهان ز آشفتگی گشتم سمر

Шуд асирии масту лоиъқли басони чашм ӯ

شد اسیری مست و لایعقل بسان چشم او

Соқии чашмаш мудомам медиҳад ҷомӣ дигар

ساقی چشمش مدامم میدهد جامی دگر