Моӣиму кунҷи хилвату савдои ишқи ёр

مائیم و کنج خلوت و سودای عشق یار

Носеҳи ту кор худ кун ва моро бова гузор

ناصح تو کار خود کن و ما را باو گذار

Ҷонҳо муаттар ва ду ҷаҳони пар насим шуд

جانها معطر و دو جهان پر نسیم شد

То брФшонди боди сабои зулфи мшкбор

تا برفشاند باد صبا زلف مشکبار

Бозами хаёли зуҳди мабодои баради зи роҳ

بازم خیال زهد مبادا برد ز راه

Соқии мадори мунтазирам ҷом ме биор

ساقی مدار منتظرم جام می بیار

То хона кард дар дили ман ишқи муғи бача

تا خانه کرد در دل من عشق مغ بچه

Гаштами зи фикри куфру зи исломи барканор

گشتم ز فکر کفر و ز اسلام برکنار

Зоҳид ки тавба медиҳад аз ошиқии маро

زاهد که توبه میدهد از عاشقی مرا

Рӯят чу дид мешавад аз тавбаи шармсор

رویت چو دید می شود از توبه شرمسار

Ҳрбори рухи бшиўаҳи дигари намоядам

هربار رخ بشیوه دیگر نمایدم

Ҳар рӯз агар ҷамоли ту байнами ҳазор бор

هر روز اگر جمال تو بینم هزار بار

Ҳркўи қадам наад чу асирӣ барои ишқ

هرکو قدم نهد چو اسیری برای عشق

Бозаш бигӯ ки бо ғами дунёу дайн чаҳ кор

بازش بگو که با غم دنیا و دین چه کار